Ertasi kuni 3 ta hamkasbim "Mendan kovid yuqtirib olganini" aytib ishga kelishmadi.
Lekin ishlamasa, darrov seziladi.
— Qalayshan?
Qiz:
— Nega sh? s emas?
Yigit:
— Og‘zimda noshim bor!
— Voy, xunukligini qara! Bo‘lmaydi! Qaytadan tushamiz!
Ikkinchisi:
— Sen yaxshi tushgansan! Meni qarasang-chi... – desa, dugonasi:
— Men shundoq ham sen haqingda gapiryapman, - dermish.
— Sizga nima deyishni ham bilmay qoldim, - desa, eri:
— Hayriyat-yey, seni-yam gaping tugar ekan-a, - dermish.
— Ayt-chi, seni cho‘ntagingda ming so‘m bor. Dadangdan yana ming so‘m so‘rading. Necha puling bo‘ladi?
— Ming so‘m bo‘ladi ustoz.
— Sen matematikani yomon bilar ekansan.
— Siz meni dadamni yomon bilar ekansiz.
— Mana bu taqinchoq necha pul?
— 20 ta bo‘sa debdi, - yigit hazillashgisi kelib.
Shunda qiz:
— Men shunisini olaman. Haqqini buvim to‘lab yuboradilar, - dermish.
— Azizam meni quyoshim bo‘lishni istaysanmi?
— Ha albatta!
— Unda mendan 150 million kilometr uzoqda yur!
“Rossiyada yosh bolalar ham ruschani zo‘r bilishar ekan!".





