— Azizam meni quyoshim bo‘lishni istaysanmi?
— Ha albatta!
— Unda mendan 150 million kilometr uzoqda yur!
“Rossiyada yosh bolalar ham ruschani zo‘r bilishar ekan!".
— Men erkak kishiman. Erkak kishi "ko‘chani odami" bo‘ladi. Shunday ekan men ko‘chada ko‘p bo‘laman. Seni borliging men uchun ikkinchi darajali ish, tushundingmi? - desa, kelin:
— Ha tushundim! Endi men shu uyga kelin ekanman, qaynona-qaynotamga nabiralar tug‘ib, ularni xursand qilishim kerak. Shunday ekan, menga ham sizni ko‘chada ekanligingiz ikkinchi darajali ish, - dermish.
— Aytinglar-chi, kimsasiz orolga o‘zingiz bilan nima olib ketgan bo‘lardingiz?
— Men och qolmaslik uchun bir qop bug‘doy olib ketardim, - debdi Ma’ruf.
— Men esa bitta xizmatkor va sharob tayyorlash uchun uzum ko‘chatini olib ketgan bo‘ladim, - dermish Sharif.
Shunda Xamid o‘rnidan turib:
— Men orolga o‘zim bilan Ma’ruf va Sharifni olib ketgan bo‘lardim, - degan ekan.
"Meni kvartiramni ro‘parasida ayollar hammomi joylashgan. U yerdagi hamma narsalar menga ko‘rinib turadi. Bu mening ahloqim, etikamga ma’naviy va jismoniy ta’sir ko‘rsatyapti. Shuning uchun meni kvartiramni almashtirib berishingizni so‘rayman".
Bu masalani ko‘rib chiqish uchun kommissiya a’zolari uyga kelib, tekshira boshlabdi.
— Otaxon, nega yolg‘on gapirasiz? Axir hech narsa ko‘rinmayapti-ku!, - debdi tekshiruvchilar.
— Shunaqami? Sen shkafni ustiga chiqib qara-chi?, - debdi.
Kommissiya a’zolaridan biri shkafni ustiga chiqib qaray boshlabdi.
— Yo‘q. Baribir hech narsa ko‘rinmayapti!
— Sen chaproqqa surilgin. Yana..., yana-yam..., yana ozgina...
Shkaf ustidagi odam "gurs" etib yiqilibdi.
Boboy bo‘lsa:
— Ana ko‘rdingmi o‘g‘lim?! Har kuni shu ahvol.., - dermish.
— O‘qib nima qilasan? Tuppa-tuzuk qichqirasanku?
— Nima qilay, tovuqlar diploming bormi deb so‘rashayapti!!
— Sizga kim aytdi?
— Ana qizim aytdi, har kuni ko‘rar ekan!!!





