— Bu yerda bir oy dam olib, yarim vaznimni yo‘qotdim. 100 kilodan 50 kiloga tushdim. Yana qolsam maylimi?
— Yana bir oy qolaqol.
— Muzaffar, sanda xotiningni yalang‘och tushgan rasmi bormi?
— Yo‘q, qayerdan bo‘lsin?
— 5-6 tasini beraymi?
— Gapirayatgan gaplaringizni foydasi yo‘q, men karman — dermish.
— Ovqat qilish uchun erimni kartoshkaga jo‘natsam ko‘chada mashina urib ketibdi.
— Voy, endi nima qilasiz?
— Endi tuxum qovurib qo‘ya qolaman.
— Chol: Hey, qo‘ng‘iroqchani chalib yursang bo‘lmaydimi?
— Yigit: Qanaqa qo‘ng‘iroqcha?
— Chol: Bilmaysanmi ko‘r bilan ko‘r to‘qnashib ketmasligi uchun qo‘ng‘iroqcha olib yurishadi!
— Yigit: Eh, otaxon ko‘rmayapsizmi men ko‘r emasman!
— Nima xizmat, - debdi.
Qarg‘a:
— Xizmat yo‘q, hazillashdim, - debdi.
Styuardessa jahli chiqib indamiy qaytib ketibdi. Keyin qarg‘a yana tugmachani bosib styuardessa chaqiribdi. Styuardessa kelib yana:
— Nima xizmat, - deb so‘rabdi.
Qarg‘a yana:
— Xizmat yo‘q hazillashdim, debdi.
Styuardessani yana jahli chiqib indamiy ketibdi. Nariroqda bo‘ri kuzatib o‘tirgan ekan. Bo‘riyam tugmachini bosibdi. Styuardessa kelib:
— Sizga nima xizmat, debdi.
Bo‘riyam:
— Xizmat yo‘q, manam hazillashdim, - debdi.
Shunda styuardessani battar jahli chiqib qarg‘a bilan bo‘rini samolyotdan tashab yuboribdi. Qarg‘a bo‘rini oldiga kelib:
— Ey, bo‘ri uchishni bilasami, debdi
Bo‘ri:
— Yo‘q, - desa
Qarg‘a:
— Unda nimaga hazillashasan, debdi.
— Tez yetib kelinglar, - debdi.
Pojarniklar tezda kelishibdi. Haligi odam:
— Tezda suv sepinglar uyim yonayabdi, - desa
Pojarnik yigitlar hayron bo‘lib:
— Tez kelinglar deganiz uchun taksi ushlab kelibmiz, - dermish
— Ha, birodar, buncha tikilib qoldingiz? — deb so‘radi zargar.
— Mana bu oltin buyumlarga havasim kyelib qoldi. Nazarimda, bu zargarlik do‘koni bo‘lsa kerak-a?
— Yo‘g‘-e, ko‘zingiz ojizroqmi o‘zi? — dedi zargar o‘zicha hazillashgan bo‘lib, — bu yerda eshakning kallasi sotiladi-ku!
— Shunaqami? Menimcha, savdongiz juda o‘ngidan kelayotganga o‘xshaydi-ya?
— Qayoqdan bildingiz?
— Shunday katta do‘konda faqat bittagina eshakning kallasidan boshqa narsa qolmabdi-ku!— dedi Afandi zargarning kallasiga ishora qilib...
Er:
— Men go‘zal ayolga gul olib keldim!
Xotin eshikni ochib qarasa gul yo‘q:
— Qani gul??
— Qani go‘zal ayol???
— Nodii, anavi bola meni yana uchrashuvga taklif qilyapti.
— Chiqaver!
— Shu, bola biroz yoqmayapti-da
— Chiqaver, bola yoqmasa yoqmas. Zato qorningni to‘yg‘azib kelasan!





