— Ha, nima deysan?! Nega mening uyqumni buzding deb do‘q qila boshladi Afandi.
— Birodar, sen yaxshi kishiga o‘xshaysan, bir narsa so‘ramoqchi edim, shuni aytib bergin.
— Xushomaddan Afandi erib ketib, hovridan tushdi:
— Qani, so‘ra-chi, nima demoqchisan?
— Bu mamlakatning podshosi zolimmi, odilmi? Rostini ayt.
— E birodar, nimasini aytasan, u shunday qonxo‘r, zolimki...— deb yomonlab ketuvdi, «qalandar» gapini bo‘ldi:
— Meni taniysanmi?
— Yo‘q.
— Men Podsho bo‘laman.
Afandining badaniga titroq turdi, lekin sir boy bermadi:
— Meni taniysanmi?
— Yo‘q.
— Men shu shaharning jinnilaridan bo‘laman. Har oyda uch kun jinni bo‘laman. Mana bugun jinniligim boshlangan kun.
— Sen "o‘chirishni" o‘rganishing kerak edi-ku!
— Meni navbatchilik vaqtim 7:00dan 19:00 gacha.
Chivin debdi:
— Men 19:00dan ertalab 7:00gacha navbatchilik qilaman unda...!
— Merosxo‘ringiz bormi? – deb so‘rasa, putin:
— Bu savolga Baydenni yoshiga yetganda javob beraman, - degan ekan.
— Bilmadim...
— Hech qanday farqi yo‘q!
— Nimaga?
— Ikkalasini ham gazeta bilan urib "tamom" qilsa bo‘ladi.
Qiz bo‘lsa, "Men signal chalganlarga qaramayman!" deb ketaveribdi.
— Xo‘sh, anchasini yo‘qotdingmi?
— Roppa-rosa 2 oyni yo‘qotdim.
— Xo‘sh, nima bo‘ldi? Topshirdingmi?
— Yo‘q! - debdi xotini.
Eri:
— Qovun tushurdingmi? - desa, xotini:
— Qovun emas, daraxt tushdi. Mo‘rt ekan, mashinam tegib ketgandi, tushib ketsa bo‘ladimi? - debdi.





