Luqmonu hakim so‘radi
— Ustoz qaysi oyda ayollar kam gapiradi
— Fevral oyida
— Nega?
— Chunki fevral oyi, 28 kundan iborat-da
Virtual nikoh. Tolibi ilm shogird piru komil ustozdan so‘radi:
— Ustoz, agar oshiq o‘zining ma’shuqasiga telefonning telegramxonasidan, anga o‘zini bag‘ishlashini so‘rab uch marta yozsayu, ojiza aning yozuvig‘a javob qilib rozilig‘ini bitsa nikoh hosil bo‘lurmu?
Piru Komil ustoz o‘ylab javob berdi:
— Agar zaifa ham o‘nlayn rejimda turg‘on ersa, hosil bo‘lur, zero megabaytning puli mahr o‘rnig‘a ham o‘tur.
Bir kuni adabiy jurnal muharririga she’r qo‘lyozmasi yuborildi. She’r «Men nechun tirikman?» deb atalarkan. She’rning o‘zi esa juda uzun va zerikarli ekan. Muallifga juda qisqa javob jo‘natildi: «Siz she’ringizni pochta
orqali yuborganingiz uchun tiriksiz. Agar uni idoramizga o‘zingiz olib kelganingizda, shubhasiz, bu yerdan tirik chiqmasdingiz»
— Ha, o‘rtoq ko‘zinga nima qildi?
— Xotinim pomidor bilan urdi.
— Pomidorga shunday ko‘karib ketdimi?
— Pomidor bankani ichida edida.
O‘g‘il otasidan so‘rayapti:
— Dada, qadimda erkaklar turmush o‘rtog‘ini to‘ydan keyingina tanishgan ekan-a?
— Hozir ham shunday, to‘ydan keyin kimligini bilasan ularning...
Ikkita yangi boy uchinchi yangi boyni qo‘ltig‘idan ushlab olib ketyapti. Bir yo‘lovchi ularga qarab:
— Nega buni qo‘ltig‘idan yetaklab oldinglar? Mastmikan, ko‘p ichvoribdimi, - desa.
Boylar:
— Yo‘g‘e, buni mashinasi remontda, hecham piyoda yurmagan, yurishni o‘rgatyapmiz, - dermish
Ho‘sh, bizning sanatoriy sizga yoqdimi?
— Ha. Sizlarda shu qadar bemaza ovqatlar tayyorlashar ekanki, naqd yetti kiloga ozdim...
Podsho qalandar libosida yo‘lda ketayotgan edi. Afandi bir daraxtning soyasida uxlab yotgan ekan. Podsho uni uyg‘otdi.
— Ha, nima deysan?! Nega mening uyqumni buzding deb do‘q qila boshladi Afandi.
— Birodar, sen yaxshi kishiga o‘xshaysan, bir narsa so‘ramoqchi edim, shuni aytib bergin.
— Xushomaddan Afandi erib ketib, hovridan tushdi:
— Qani, so‘ra-chi, nima demoqchisan?
— Bu mamlakatning podshosi zolimmi, odilmi? Rostini ayt.
— E birodar, nimasini aytasan, u shunday qonxo‘r, zolimki...— deb yomonlab ketuvdi, «qalandar» gapini bo‘ldi:
— Meni taniysanmi?
— Yo‘q.
— Men Podsho bo‘laman.
Afandining badaniga titroq turdi, lekin sir boy bermadi:
— Meni taniysanmi?
— Yo‘q.
— Men shu shaharning jinnilaridan bo‘laman. Har oyda uch kun jinni bo‘laman. Mana bugun jinniligim boshlangan kun.
— Vanihoyat, "jinnini yoqish"ni o‘rganib oldim. Juda foydali ekan.
— Sen "o‘chirishni" o‘rganishing kerak edi-ku!
Pashsha chivinga debdi:
— Meni navbatchilik vaqtim 7:00dan 19:00 gacha.
Chivin debdi:
— Men 19:00dan ertalab 7:00gacha navbatchilik qilaman unda...!