Shayx yahudiyga qon bergani uchun mashina va uy sovg‘a qilibdi. Bir yildan keyin shu hol qayta takrorlanibdi.
Yahudiy xursand bo‘lib qon beribdi. Shayx unga bir korobka pechene sovg‘a qilibdi. Yahudiy hayron bo‘lib:
— O‘tgan safar menga mashina va uy sovg‘a qilgandingiz-ku?
Shayx:
— U paytda menda yahudiylar qoni oqmayotgandi-da
— Tur, xotin, menga bitta qoshiq olib ber, - dedi
Xotini hayron bo‘lib so‘radi:
— Yarim kechada qoshiqni nima qilasiz?
— Tushimda tolqon ko‘rdim, qo‘limda yesam to‘kilib ketyapti. Qoshiqda yesam to‘kilmasmikin deyapman-da.
— Sen nimaga talashmayabsan, desa
— Kaliti menda, mashina qayoqqa borardi, dermish.
— Stakaningiz bo‘shab qolibdi. Yana bitta xohlaysizmi?
— Ikkita bo‘sh stakanni nima qilaman?
— Allo, sizlarga gapiradigan ot kerakmi?
Direktor jahli chiqib telefonni qo‘yibdi. Telefon yana jringlarmish:
— Allo, sizlarga gapiradigan ot kerakmi?
Direktor yana trubkani qo‘yib qo‘yibdi. Yana qo‘ng‘iroq:
— Menga qara noinsof! Menga tuyoqlarim bilan raqam terish oson deb o‘ylayapsanmi?
— Yonmayapti o‘g‘lim, nur sochib jilolanyapti.
— Ha-a... Dada-dada, pardalarimiz ham nur sochib jilolanyapti!
— San kim bo‘lgin kelyapti?
— Manmi, man katta boy bo‘lsam-da, har kuni barra go‘shtdan tayyorlangan taomlar yesam...
— Sanchi?
— Man, ilon bo‘lsam deyman...
— Iye, nimaga endi ilon?
— Yoti.i.i.b yuradi-da...
— Choponingizni olgan o‘g‘ri hu, u yoqqa qochdi, siz bu yerda nima qilib o‘tiribsiz?—dedi.
— Qayoqqa qochmasin, baribir axir bir kun shu yerga keladi,— dedi Afandi.
— Pul bormi?
Qassob sekin sumkadan bolta chiqarib so‘radi:
— Pulni nima qilasan?
Bezori bosh egib dedi:
— Maydalatmoqchi edim-da aka.
Shunda er:
— Xotin u yoqda har kimgayam ishonaverma, hozir yomon odamlar ko‘p.
— Nima? Eshitmayapman gapingizni...
— Ehtiyot bo‘l, o‘zingga mahkam bo‘l. Kechasi ko‘chaga chiqmagin...
— Nima? Baribiram eshitmayapman...
— Eee...Bilganingni qil..
— Haa, ...tushundiiimm...





