— Nimaga xursandsan? - debdi.
Jinni:
— Palatadagi sherigimni boshini uzib, berkitib qo‘ydim. Uyg‘onsa, rosa izlaydi, - degan ekan.
— Sen nima deysan?, - desa Afandi:
— Bunaqa rasvo she’rni eshitmaganman, - debdi.
Podshohni jahli chiqib, zindonga tashlabdi. Bir haftadan keyin Afandini shohni yoniga olib borishibti. Podsho yangi she’rni o‘qib berib, — Qalay chiqibdi?, - desa, Afandi indamasdan o‘girilib ketayotganmish.
Podshoh:
— Qayoqqa?, - desa, Afandi:
— Zindon qayerda edi, - dermish.
— Qara, odam ham shunaqa xunuk, badbashara bo‘ladimi?
— Bir marta oynaga qarab shuncha xafa bo‘lasiz,— javob berdi Afandi,— o‘lmagan bizning jonimiz: har kun sizni o‘n marta ko‘rsak ham chidab yura beramiz.
Lekin u qizni ko‘rgan erkaklarni birortasi ham qizni yuzini eslab qolmaganmush...
— Yoshingiz nechida?
Qiz:
— Qiz boladan yoshini so‘rab bo‘lmaydi!
Yigit:
— Ha mayli. Unda tug‘ilgan kuningiz qachon?
Qiz:
— 24 martda.
Yigit:
— Qaysi yili?
Qiz:
— Har yili!
— Mangu olov yonida turibman.
— Nima? Xotira maydonidamisan?
— Oshxonadaman!
“Bir bor ekan, bir yo‘q ekan. O‘sha narsa pul ekan...” deb ko‘ziga yosh kelibdi.
— Hurmatli mijoz, sizni omadingiz bor ekan. Bizda ayollar ziraklariga chegirmalar boshlandi. Sevgan qizingizga arzon narxlarda zirak sotib olishingiz mumkin.
Yigit xafa bo‘lib:
— Sevgan qizim yo‘q meni, - debdi.
Sotuvchi yana:
— Qanaqasiga?! Shunday kelishgan yigitni sevgan qizi bo‘lmasa?! Nega axir? – desa, yigit yana xafa bo‘lib:
— Xotinim ruxsat bermayapti, - dermish.
Hech nima qila olmagan xotini uni boshiga yostiq qo‘yib, ustiga ko‘rpa yopib qo‘ysa, yarim kechasi eri baqirayotganmish “Xotin chiroqni yoq! Negadir kravatni oxiri ko‘rinmayapti, tusha olmayapman!”





