Bir soat o‘tibdi, ikki soat o‘tibdi, kelmabdi. Tulki bilan bo‘rini qorinlari ochib jaxli chiqib shunday, debdi:
— Agar xozir toshbaqa kelsa kosasini ikkiga ayrib majag‘lab tashlayman, urib abjag‘ini chiqaraman, debdi.
Shunda eshik asta ochilib:
— Agar shunday qilsanglar nonga bormayman, debdi.
— Bu yil ham muhabbat eshigimni qoqmasa, eshikni buzib tashlayman.
— Dadasi Kaptivangizni avariya qivordim, dabdala bo‘ldi!
— Ana endi xotinni telefonida 150ta "propushennыy".
— Azizam seni bir og‘iz so‘zing, meni dunyodagi eng baxtli insonga aylantirishi mumkin. Aytchi menga turmushga chiqasanmi?
Qiz hazillashib:
— Yo‘q, - debdi.
Shunda yigit:
— Ana! Men baxtliman, - dermish
Oyisi:
— O‘g‘lim nima bo‘ldi, nega yig‘layapsan?
— Dadam bolg‘a bilan qo‘lini urib oldi.
— Shunga ham yig‘laydimi, axir bunga yig‘lash emas, kulish kerak-ku.
— Men ham kulgan edim-da.
— Eshmatova, marhamat biletizga javob bering.
— Domla, men homiladorman...
— Eeyeye shunaqa deng, mayli siz boravering. 4 avtomaticheski qo‘yaman...
Domla:
— Xo‘sh! Doskaga Toshmatova!
— Domla menam homiladorman, 7 oyli uje! Agar bahoimni qo‘yib bersangiz o‘g‘limga sizni ismingizni qo‘yaman!
— Eha, ha mayli bor sengayam 4.
— Domla, menga 5 qo‘ying. Axir men hamma darslarda, leksiyalarda to‘liq qatnashganman.
Domla:
— Menam hayronman bu narsalarga qanday ulgurding... Ha, bor 5!
— Bo‘lmasa endi yigitlardan... Ketmonov!
— Domla men homilador emasman, shuning uchun imtihonga tayyormasman!
Bola:
— Dada alkash nima degani?
Ota:
— Alkash u anavi 2ta daraxtni ko‘rayapsanmi, o‘sha daraxtlarni 4ta ko‘radi, tushundingmi?
Bola:
— Dada u yerda bitta daraxt-ku, - dermish.





