Qabrda ikki arvoh gaplashib qolibdi. Birinchisi ikkinchisiga debdi:
— Yur, shahar aylanamiz.
— Xo‘p, yur, -debdi-da, qo‘liga tayoq olibdi.
Birinchisi:
— Bu tayoqni nima qilasan, - desa.
— Yo‘lda arvoh chiqib qoladi. Men arvohdan qo‘rqaman. Tayoq bilan uramanda!
Bir kuni bir qiz yigitiga:
— Meni oq otda olib ketasizmi qora otdami? - desa,
Yigit:
— Menga farqi yo‘q! Xotinimni ko‘ndirsang, qo‘limda ham ko‘tarib olib ketaman, - dermish.
Bir yigitni yuzlari tilingan, bir ahvol bo‘lib kelayotsa, oldidan tanishi chiqib qolibdi:
— Voy... Bu nima ahvol!? Yuzingga nima qildi?
— Yaxshi ko‘rgan qizimni deb urushib ketdim.
— Kim bilan? Qizning boshqa sevgan yigiti bor ekanmi?
— Yo‘g‘-ye. Xotinim bilan...!
Bir odam sherigiga debdi:
— Anavi daraxtni ko‘rayapsanmi?
— Ha.
— Undagi qushnichi?
— Ha.
— Qushning oyog‘idagi chumolinichi?
— Yo‘q ko‘rmayapman.
— Men shularning hech qaysini ko‘rmayapman, - dermish.
Bir yigit sog‘lig‘i yomonlashib nima qilishni bilmay tursa, afandi kelib qolibdi.
Yigit afandiga bor gapni aytib, nima qilishga boshi qotib tursa, afandi kimningdir telefon raqamini terib:
— Allo, bu Sog‘liqni saqlash vazirligimi? Do‘stimning sog‘lig‘ini saqlab bering, - degan ekan.
Yakin kunlarda telegram gruppalarida:
Agar meni yoqtirsang, menga kulib turgan (odamcha) smaylik yubor!
Agar menga yoqishni istasang, menga yurakcha rasmini yubor!
Agar meni sevsang, hisobimga pul tashlab yubor!
Xilvat ko‘chada Afandini yo‘lto‘sarlar to‘xtatib debdi:
— Hamyoningni cho‘z! Pul kerakmi joningmi?
Afandi o‘ylanib turib:
— Hozir yonimda pul yo‘q edi. Sizlardan qarz bo‘lib qolarkanman-da, - dermish.
— Siz buncha ahmoqlik qilishga qanday ulgurasiz?
— Men juda erta turaman.
Bir kuni chol yo‘lda ketayotib ko‘za topib olibdi. Ko‘zadan jin chiqibdi. Chol jinga qarab:
— Menga 8 sotix yer ajratib ber! - desa, jin:
— Ko‘zani kadastrida buncha yerni o‘zi yo‘q-ku, Qayerdan topaman?! - dermish.
— Allo, bu hayvonlarni himoya qilish jamiyatimi?
— Huddi shunday.
— Pochtachi amaki daraxtni ustiga chiqib olib, itimizni rossa haqoratlayapti.