— Sirkdagilarimi yoki atrofimdagilarimi?
— Sen bu yerda nima qilyapsan Xasanov??? – debdi.
Xasanov tikilib turib:
— Padaringga la’nat! Kiysang ko‘rinmaydigan bo‘lib qolasan deb yuz mingga sotgan edi, - deb boshidagi qalpoqni yechib yerga otgan ekan.
Ertasi kuni uyg‘onib muzlatgichni yoniga kelib qarasa, oq qog‘ozga quyidagi so‘zlar yozib qo‘yilgan ekan:
“Semiz qiz – oilamiz uchun sharmandalik!”
— Bolam, mazam yo‘q! Bittasini yuklayman, ikkinchisini yuklayman, uchinchisini yuklay boshlaganimda tobim qochadi...
Vrach hayron bo‘lib:
— Otaxon, men yosh bo‘la turib shuncha kuchim yo‘q. Siz nega og‘ir yuk tashib yuribsiz? – debdi.
Otaxon:
— Qanaqa yuk? Men internetdan filmlarni yuklab o‘tiraman!
— Hoy og‘ayni, yo‘lni bilmay turibman, aytib bera olmaysizmi? – desa, haligi kishi yo‘lni ko‘rsatib yuboribdi.
Shunda folbin:
— Yaxshiligingizga men ham yaxshilik bilan javob qaytarmoqchiman. Men falon yurtning mashhur folbiniman. Keling, sizga ham bir fol ochib kelajagingizni aniq aytib beray, - debdi.
Shunda haligi kishi javob beribdi:
— O‘zini yo‘lini bilmagan odam, meni kelajagimni qayerdan bilardingiz!?
— Nega seni ichak-chavog‘ing noto‘g‘ri joyda joylashgan? – deb kulibdi tank zaporojni ustidan.
— Seni boshing chirpirak bo‘lib aylanyapti, men hech narsa demayapman-ku! - degan ekan zaporoj.
— Kimning avtomati bu, yaxshi tozalanmagan? - qichqirdi u.
— Kalashnikov avtomati, o‘rtoq praporshik.
Tokayev:
— Nursulton Abishevich, kechirasiz. Lekin men uni qanday boshqaraman?
— Sen muhimi gazni bos! Boshqarishni esa menga qo‘yib ber.





