— Sizga upa surib qo‘yaymi?
— Bu ham soch olishni bahosiga kiradimi?
— Ha.
— Unda, menga upani o‘rab bera qoling. Xotinimga olib boraman.
— Sizlar buni nima qilasizlar?
Ota-bola javob bergan ekan:
— Buni yuzimizga surtmasak, qorayib ketamiz.
— Xo‘sh, nima dedi?
— Alifboni o‘rganishim kerak emish...!
— Agar men to‘rt martta chapga yursam-chi?
— Sen onangni uyiga qaytasan!
— Qayerga ekan? – desa, nazoratchi:
— Hech qayerga! – debdi.
Shunda taksichi:
— Unda nega ovora qilib taksini to‘xtatyapsiz!? – deb yurib ketvargan ekan.
Buni ko‘rgan byemor ayolni “nafasi ichiga tushib” so‘rabdi:
— Doktor, ahvolim shunchalik yomonmi?
Vrach bo‘lsa unga qarab debdi:
— Sizni emas, ko‘zimni aytyapman...! Ko‘zoynaksiz umuman o‘qiy olmaydigan bo‘lib qolibman-a...
— Negadir boshim og‘riyapti...!? Kecha ichmagandim shekilli...!? – debdi bittasi.
Ikkinchisi:
— Men rosa ichgandim. Oshqozonimiz bitta-ku! - dermish.
— Xo‘sh, Toshkent qanday shahar ekan?
Xitoylik debdi:
— Chiroyli shahar! Odam ham juda kam ekan.
Ko‘p gaz bossang benzin ketar.
Ko‘p tormozda rezina ketar.
Bu issiqda yuraversang,
Bir kun tochna “toming” ketar!





