— Yangamiz ko‘rinmaydilar?
— Tashqarida o‘tin yoryapti.
— Siz issiq uyda dutor chalib o‘tirsangiz, ayolingiz sovuqda o‘tin yorsa, shuyam insofdanmi?, - debdi mehmon.
— Yangangiz dutor chalishni bilmasa, nima qilay?
— Jonim, men olamdan o‘tsam, yig‘laysanmi?
— Uff, janozadan oldin atayin kayfiyatimni buzmoqchimisiz?!
— Hozir pul olib, ikkalamiz do‘konga boramiz, - dedi ona va bankomatga plastik kartochkasini qo‘yib, u yerdan pul oldi.
Buni ko‘rgan bola hayratlanib onasiga:
— Oyi, buni ichida dadam o‘tiribdilarmi?, - dermish...
— Yo‘q, meni himoyachim!
— Qara-de, ubu kim hafa qilsa, hafa bo‘lma
— Xotin nega yig‘layapsan?
— Dadasi qarang, shuncha shuba bekorga yotibdi-ya.
— Ertaga sen xotirangni batamom yo‘qotasan, - debdi.
Do‘stlardan biri ikkinchisiga qarab:
— 1000 so‘m qarz berib tursang-chi, - dermish
— Qani, taqsir, buyoqqa o‘tsinlar, - deb, unga o‘z joyini bo‘shatib berdi.
Imom domla kirib keldi. Unga ham joy bo‘shatib, o‘zi sal pastroqqa o‘tirdi.
Keyin ellikboshi, birmuncha boyonlar kirib kelishdi. Afandi:
— Qani yuqoriga, yuqoriga, - deb, ularni ham to‘rga o‘tqizvordi.
Bundoq qarasa, o‘zi poygakka tushib qolipti. Afandining diqqati oshib turgan edi, eshikdan bir ko‘ppak it mo‘raladi. Ikkala qulog‘idan cho‘zib uni ham ichkariga tortdi-da:
— Bor, sen ham to‘rga chiq! - dedi.
— Qo‘rqmang bemor bu nasib qilsa 23—operatsiyam, hech bo‘lmasa shunisi muvafaqiyatli chiqar...





