— Do‘stim, og‘zimdagi hamma 32 ta tishimga tilla qo‘ydirdim. Endi tishimni ehtiyot qilishim, og‘zimda yong‘och chaqmasligim kerak...!
— Menimcha sen endi shuncha tilla tish bilan o‘zingni ehtiyot qilishing kerak.

— Yaxshi qiz, burjingiz nima?
— Baliq. Sizniki-chi?
— Baliqchi.
Bir donishmand g‘iybatchilarga qaratib shunday debdi:
Aytaylik, sen yomonlayotgan odamning obro‘si to‘kildi. Lekin to‘kilgan obro‘ seni yo‘q obro‘ingga kelib qo‘shilmaydi-ku!?
— Qaysi rangni yoqtirasan?
— Jigar rangni.
— Axir jigar rang tushkunlik keltirib chiqaradi-ku.
— Jigar rangdagi 100 ming so‘mlik menga hecham tushkunlik keltirmaydi.
Doktor qabulida:
— Doktor ayting-chi, shu gap rostmi? Sog‘liqni hech qanday pulga sotib olib bo‘lmas ekan?!
— Kim aytdi sizga bu ahmoqona gapni?
Qo‘llarimni yuvib yursam. Yuzimni ham doim toza yuvsam, bir marttalik tibbiy niqobim qanday qilib kir bo‘lib qolayotganini tushunmayman.
Afandini yaxshi ko‘rgan iti o‘lib qolibdi.
Qo‘shnilari afandini masxara qilib, darvozasi yonidan o‘tib ketayotib:
— Ha afandi, itingiz o‘lib xafa bo‘lmay o‘tiribsizmi? - deyishsa, afandi:
— Kiringlar! Do‘stingiz o‘tgan joylar, biroz xotirlab ketasizlar, - degan ekan.
— Nazokatxon, bugun chiroyli bo‘lib ketibsizmi?!
— Ha. Lekin sizga qarata bu fikrni aytolmiman.
— Unda siz ham menga o‘xshab yolg‘on gapiring.
Piyodalar yo‘lagidan o‘tib ketayotgan piyodani mashina urib yuboribdi.
Mashinadan haydovchi hovliqib tushib:
— Baxtingiz bor ekan, men – vrachman! – desa, yerda yotgan piyoda:
— Sizni baxtingiz yo‘q ekan, men – yuristman! – dermish.
Barcha bo‘ydoqlar diqqatiga:
Imkoniyatni qo‘ldan chiqarmang! Mehmon chaqirmasdan to‘y qilish faqat bu yil bo‘ladi!