— Do‘stim, og‘zimdagi hamma 32 ta tishimga tilla qo‘ydirdim. Endi tishimni ehtiyot qilishim, og‘zimda yong‘och chaqmasligim kerak...!
— Menimcha sen endi shuncha tilla tish bilan o‘zingni ehtiyot qilishing kerak.
— Baliq. Sizniki-chi?
— Baliqchi.
Aytaylik, sen yomonlayotgan odamning obro‘si to‘kildi. Lekin to‘kilgan obro‘ seni yo‘q obro‘ingga kelib qo‘shilmaydi-ku!?
— Jigar rangni.
— Axir jigar rang tushkunlik keltirib chiqaradi-ku.
— Jigar rangdagi 100 ming so‘mlik menga hecham tushkunlik keltirmaydi.
— Doktor ayting-chi, shu gap rostmi? Sog‘liqni hech qanday pulga sotib olib bo‘lmas ekan?!
— Kim aytdi sizga bu ahmoqona gapni?
Qo‘shnilari afandini masxara qilib, darvozasi yonidan o‘tib ketayotib:
— Ha afandi, itingiz o‘lib xafa bo‘lmay o‘tiribsizmi? - deyishsa, afandi:
— Kiringlar! Do‘stingiz o‘tgan joylar, biroz xotirlab ketasizlar, - degan ekan.
— Ha. Lekin sizga qarata bu fikrni aytolmiman.
— Unda siz ham menga o‘xshab yolg‘on gapiring.
Mashinadan haydovchi hovliqib tushib:
— Baxtingiz bor ekan, men – vrachman! – desa, yerda yotgan piyoda:
— Sizni baxtingiz yo‘q ekan, men – yuristman! – dermish.
Imkoniyatni qo‘ldan chiqarmang! Mehmon chaqirmasdan to‘y qilish faqat bu yil bo‘ladi!





