Imkoniyatni qo‘ldan chiqarmang! Mehmon chaqirmasdan to‘y qilish faqat bu yil bo‘ladi!
— Oyijon, bugun adam bilan ketayotsam, avtobusga bir ayol chiqdi. Men o‘rnimdan turib u ayolga joy berdim. Ayol bo‘lsa o‘tirmadi.
Onasi so‘rabdi:
— Keyin sen nima qilding?
Bolakay:
— Nima qilardim!? Yana adamning tizzasiga qaytib o‘tirdim.
— Nima, qizil diplom olib berganimiz yetmadimi?
— Nega bunchalik gazni bosib kelyapsiz? - desa haydovchi:
— Yo‘llarimiz ravon, yurtimiz tinch bo‘lsa... Sizdek posbonlarimiz xizmatda bo‘lsa... Nimadan qo‘rqamiz!? Bosamizda gazni, - desa GAI xodimi g‘ururlanib:
— Oq yo‘l! - degan ekan.
— Yogurtni ochganda, birinchi bo‘lib qopqog‘ini yalab qo‘yasizmi?
— Telefoningizga kelgan sms ni o‘qib, ba’zida ovoz chiqarib javob berasizmi?
— Yoqimli sms larni qayta-qayta o‘qib ko‘rasizmi?
— Eshik yopiq turganini ko‘rsangiz ham baribir tortib ko‘rasizmi?
— Yerdagi bruschatkani ustidan yurib ketayotib, faqat bir xil shakllarini bosishga harakat qilasizmi?
— Kechasi yotoqxonangiz chirog‘ini o‘chirgach, kravatgacha telefoningizni chirog‘ini yoqib yetib olasizmi?
Haliga ayol kichkina o‘g‘liga:
— Bolam, xolajoningni o‘pib qo‘ymaysanmi? – desa, bolakay:
— Yo‘q, - debdi.
— Nega o‘g‘lim? – deb so‘rabdi onasi.
Bolakay:
— Hozir adam o‘pib qo‘ygan edilar, xoladan shapaloq yeb oldilar, - dermish.
Sizlarda-chi?
— Hech qanday farqi yo‘q!
— Nega?
— Chunki ikkalasi ham yo‘lni xohlagan joyida to‘xtab odam olib-tushiraveradi.
— Qalaysan?
Qiz:
— Yaxshi, duolaringiz bilan yuribman...
Yigit:
— Meni duolarim bilan bu paytgacha yurmasliging kerak edi, - dermish.





