Қирқ ёшлардан ошган йигит уйланиб, тўйдан кейин келин билан гаплашиб ўтирганмуш:
— Азизам, сизга тўғрисини айтаман, мени қандли диабетим бор, сурункали гепатитим, гайморитим ҳам бор...
— Ўзи нимангиз йўқ?, - сўрабди келин.
— Сочим йўқ. Парик кийганман. Тишларим ҳам йўқ. Протез тақиб олдим.
ГАИ ходимлари воқеа жойини кўздан кечириб, баённома ёзишмокда.
Майор:
— Йўл кенглиги - 6 метр, ўнг тарафда чуқур ариқ бор. Оқ рангли Матиз 30-35 ёшлар чамаси эркак кишини уриб юборган. Машина дарахтга олди билан урилган.
Сержант:
— Ёздим.
Майор:
— Ўша эркак кишининг танаси бошсиз ҳолда ариқ ичида. Калласи эса асфальт четида.
Сержант:
— Ўртоқ сержант. "Аспалт" деб ёзиладими? ёки "Асфальт" дебми?
Майор бироз ўйланиб, каллани бир тепиб ариққа тушириб юборибди-да, — Майли каллани ҳам ариқ ичида деб ёзақол, - дебди.
Маст одам бешинчи этаждан пастга йиқилиб тушибди. Атрофини одамлар ўраб олиб:
— Нима гап?, нима гап?, - дейишса, йиқилган одам аста ўрнидан туриб:
— Мен қаердан биламан нима гаплигини?! Ҳозиргина тушган бўлсам, - дермиш.
Раҳбар котибасига:
— Қаҳва келтир!
Котиба:
— Қаҳвани Бразилиядан келтириб бўлишган. Мен сизга уни тайёрлаб беришим мумкин.
Раҳбар:
— Шу ақлингни имтиҳонда ишлатганингда, ҳозир қаҳва ташиб юрмасдинг!
Бир йигит севган қизига СМС юборибди:
— Салом жоним. Бугун кўришамизми?
Қиз:
— Кўришолмаймиз. Бетобман. Ўзингиз алламаҳалда қаерларда юрибсиз?
— Дискотекада. Орқангга қара, турибман.
Афандининг хотини ҳомиладор экан. Вақти-соати етгач, туғруқхонага олиб борибди. Бир соат кутибди, икки соат кутибди. Орадан уч соат ўтгач, врач афандига деразадан қоп-қора чақалоқ кўрсатиб: — Табриклайман, ўғилли бўлдингиз!, - деса, афанди:
— Овқатни-ку нуқул куйдирарди. Боланиям куйдирварибди, - дермиш.
Бир куни ота-бола балиқ овига чиқишибди.
— Ўғлим, менга нонни бер. Ҳозир балиқларни бу ерга чақирамиз, - дебди отаси.
— Нонни еб қўйдим дада, - дебди ўғли.
— Унда бўтқани бер.
— Уни ҳам еб бўлдим.
Жаҳли чиққан ота:
— Ма ол, чувалчангларни еб қўйсанг тезроқ уйга қайтамиз, - дебди.
ГАИ ходими автомобилни тўхтатиб деди:
— Нега тунелдан ўтаётганда чироқни ёқмадингиз?
Ҳайдовчи:
— Мен бошқа шаҳардан келганман. Бу тунелни чироғи қаердан ёқилишини билмайман...!
Институтда физикадан имтиҳон бўлмокда. Профессорнинг кайфияти жуда ёмон, ҳамма талабаларни имтиҳондан бирма-бир йиқита бошлабди. Биринчи кирган талабадан профессор сўрабди:
— Фараз қилайлик, сиз автобусда кетаяпсиз. Кун роса исиб кетди. Нима қиласиз?
— Мен автобус ойнасини очаман...
— Жуда яхши. Ойна очилиши натижасида автобус аэродинамикаси қанчага ўзгаришини ҳисобланг.
Талаба жавоб бера олмабди.
— Боринг, "икки"!
Ҳудди шу таҳлит яна бир нечта талаба имтиҳондан "йиқилибди". Навбат гўзал талаба қизга келибди.
— Қизим, масалан, автобусда кетаётганингизда ҳаво исиб кетса нима қиласиз?
— Мен-ми? Мен... кофтамни ечаман.
— Сиз тушунмадингиз. Ҳаво роса куйдираётган бўлса нима қиласиз, демокчиман.
— Ундами? Блузкамни ҳам ечаман.
— Жазирама роса қовураётган бўлса-чи?
— Юбкамни ҳам ечаман.
— Ие, қанакасига?, - дебди лол қолган профессор.
— Шунакасига! Бутунлай яланғоч қолсам ҳам, ойнани очмайман профессор!
Эр уйга қўлида пылесос кўтариб кириб келибди.
Хотин:
— Вой, дадаси пылесос сотиб олдизми?
— Йўқ, сотиб олмадим. Бугун дугонангни учратиб қолгандим. Уйига таклиф қилди. Кирдик. Едик, ичдик. Шунда у ечина бошлади ва яланғоч бўлиб эркаланиб: "Нима хоҳласангиз розиман", - деганди...
Шунда Хотин эрини гапини бўлиб:
— Ие, кейин нима бўлди? — деса.
Эр:
— Нима, нима бўлди? Мана пылесос керак эди, олдимда келавердим, - дермиш.