Прокурор:
— Айт! Пулларни қаерга беркитдинг?
Таржимон таржима қиляпти:
— Пулларни қаерга беркитганингни сўрашяпти.
Жиноятчи:
— Айтмайман!
Таржимон:
— Айтмас экан.
Прокурор:
— Агар айтмасанг, сени ўлимга ҳукм қиламиз.
Таржимон таржима қиляпти:
— Айтсангчи! Бўлмаса ўласан!
Жиноятчи:
— Пулларни фалон жойга беркитганман.
Таржимон яна таржима қиляпти:
— Ўлдираверинглар! Айтмайман деяпти.
Олдинлари пулим йўқлиги учун бора олмасдим.
— Нега хафасан ўғлим:
— Карантин менга жуда қимматга тушди. Қанча соф фойдадан қолиб кетганимни билсангиз эди...! - дебди болакай.
Онаси:
— Қанақа фойда? - сўрабди онаси ҳайрон бўлиб.
— Биласизми ойи, шу кунларда рамазон айтиб қанча пул топардим, - дермиш болакай.
— Бемор, ахир сиз реанимациядасиз!
— Вой, намунча узун парол!? Майли, катта ҳарфлар билан ёзаманми?
— Ҳа, афанди! Эшагингизни мактабга олиб кетяпсизми? – дебди амалдор кулиб.
— Тўғри топдингиз. Мактабга кетяпти. Ўқисин! Яхши ўқиса, келажакда катта амалдор бўлади, - деган экан ҳозиржавоб афанди.
Нима қилишини билмай, уйини сотиб эшик сотиб олибди.
— Сиз нима кутяпсиз?
— Ўғил. Ўғил бола яхши-да! Эрта кунда дадасини ёнига кирар экан. Сиз нима кутяпсиз?
— Мен қиз кутяпман. Қиз яхши экан. Эрта кунда менга тайёр ёрдамчи!
Буларни суҳбатини 5 ёшли қизалоқ эшитиб турган экан. Кўчага чиқса бекатда қорни катта амаки ўтирган эмиш. Қизча сўрабди:
— Амаки, сиз нима кутяпсиз, - деса, амаки:
— Автобус, - дебди. Қизча ҳайрон бўлиб:
— Вой!!! - дермиш.





