Олдинлари пулим йўқлиги учун бора олмасдим.
— Нега хафасан ўғлим:
— Карантин менга жуда қимматга тушди. Қанча соф фойдадан қолиб кетганимни билсангиз эди...! - дебди болакай.
Онаси:
— Қанақа фойда? - сўрабди онаси ҳайрон бўлиб.
— Биласизми ойи, шу кунларда рамазон айтиб қанча пул топардим, - дермиш болакай.
— Бемор, ахир сиз реанимациядасиз!
— Вой, намунча узун парол!? Майли, катта ҳарфлар билан ёзаманми?
— Ҳа, афанди! Эшагингизни мактабга олиб кетяпсизми? – дебди амалдор кулиб.
— Тўғри топдингиз. Мактабга кетяпти. Ўқисин! Яхши ўқиса, келажакда катта амалдор бўлади, - деган экан ҳозиржавоб афанди.
Ёнидаги ўртоғи унга:
— Қарама! Бу қизга кеча мен қараган эдим, - дермиш.
— Жанжал бўлмасидан менюни олиб кел! – дебди.
Официант ҳайрон бўлиб менюни келтирибди.
Кейин мижоз ҳар гапида “жанжал бўлмасидан уни олиб кел! Жанжал бўлмасидан буни олиб кел!” деяверибди.
Охири официант ундан сўрабди:
— Нега ҳар гапингизда жанжал бўлмасидан…! Деяверасиз. Қачон, нега жанжал бўлади? – деса, мижоз:
— Жанжалми? Энди бўлади. Чунки мени тўлагани пулим йўқ! – дебди.





