Umrimda birinchi martta xorijga dam olish uchun koronavirus sababli bora olmayapman!
Oldinlari pulim yo‘qligi uchun bora olmasdim.
Bolakay uyda xafa bo‘lib o‘tirsa, oyisi so‘rabdi:
— Nega xafasan o‘g‘lim:
— Karantin menga juda qimmatga tushdi. Qancha sof foydadan qolib ketganimni bilsangiz edi...! - debdi bolakay.
Onasi:
— Qanaqa foyda? - so‘rabdi onasi hayron bo‘lib.
— Bilasizmi oyi, shu kunlarda ramazon aytib qancha pul topardim, - dermish bolakay.
Kuningni yaxshi o‘tishi ob-havoga emas, yoningdagi insonlarga bog‘liq.
Ba’zida budilnik uyg‘onishga yordam beradi. Lekin ko‘pincha uxlashga halaqit beradi.
— Bu yerda Wi-Fi ni paroli qanaqa?
— Bemor, axir siz reanimatsiyadasiz!
— Voy, namuncha uzun parol!? Mayli, katta harflar bilan yozamanmi?
Afandi eshagini yetaklab ketayotsa, oldidan katta amaldor chiqib qolibdi.
— Ha, afandi! Eshagingizni maktabga olib ketyapsizmi? – debdi amaldor kulib.
— To‘g‘ri topdingiz. Maktabga ketyapti. O‘qisin! Yaxshi o‘qisa, kelajakda katta amaldor bo‘ladi, - degan ekan hozirjavob afandi.
Chumolilar bilan fil urishib ketishibdi. Fil bir silkingan ekan, hamma chumolilar yerga to‘kilib tushibdi. Faqat bitta chumoli filni bo‘yniga osilib qolgan ekan, pastda turgan chumolilar “Tomog‘idan bo‘g‘!” deb baqirisharmish.
Bir yigit yo‘lda ketayotib chiroyli qizga qarabdi.
Yonidagi o‘rtog‘i unga:
— Qarama! Bu qizga kecha men qaragan edim, - dermish.
Bir mijoz restoranga kirib ofitsiantga:
— Janjal bo‘lmasidan menyuni olib kel! – debdi.
Ofitsiant hayron bo‘lib menyuni keltiribdi.
Keyin mijoz har gapida “janjal bo‘lmasidan uni olib kel! Janjal bo‘lmasidan buni olib kel!” deyaveribdi.
Oxiri ofitsiant undan so‘rabdi:
— Nega har gapingizda janjal bo‘lmasidan…! Deyaverasiz. Qachon, nega janjal bo‘ladi? – desa, mijoz:
— Janjalmi? Endi bo‘ladi. Chunki meni to‘lagani pulim yo‘q! – debdi.
Bir odamning uyi bor ekan-u, eshigi yo‘q ekan.
Nima qilishini bilmay, uyini sotib eshik sotib olibdi.