Oldinlari pulim yo‘qligi uchun bora olmasdim.
— Nega xafasan o‘g‘lim:
— Karantin menga juda qimmatga tushdi. Qancha sof foydadan qolib ketganimni bilsangiz edi...! - debdi bolakay.
Onasi:
— Qanaqa foyda? - so‘rabdi onasi hayron bo‘lib.
— Bilasizmi oyi, shu kunlarda ramazon aytib qancha pul topardim, - dermish bolakay.
— Bemor, axir siz reanimatsiyadasiz!
— Voy, namuncha uzun parol!? Mayli, katta harflar bilan yozamanmi?
— Ha, afandi! Eshagingizni maktabga olib ketyapsizmi? – debdi amaldor kulib.
— To‘g‘ri topdingiz. Maktabga ketyapti. O‘qisin! Yaxshi o‘qisa, kelajakda katta amaldor bo‘ladi, - degan ekan hozirjavob afandi.
Nima qilishini bilmay, uyini sotib eshik sotib olibdi.
— Siz nima kutyapsiz?
— O‘g‘il. O‘g‘il bola yaxshi-da! Erta kunda dadasini yoniga kirar ekan. Siz nima kutyapsiz?
— Men qiz kutyapman. Qiz yaxshi ekan. Erta kunda menga tayyor yordamchi!
Bularni suhbatini 5 yoshli qizaloq eshitib turgan ekan. Ko‘chaga chiqsa bekatda qorni katta amaki o‘tirgan emish. Qizcha so‘rabdi:
— Amaki, siz nima kutyapsiz, - desa, amaki:
— Avtobus, - debdi. Qizcha hayron bo‘lib:
— Voy!!! - dermish.





