Эр-хотин хорижга дам олишга боришибди. Меҳмонхонага киришса, хонада сичқон югуриб юрган эмиш.
— Вой-дод, сичқон!, - бақирибди хотини. — Тезроқ маъмурга қўнғироқ қилинг. Инглиз тилини биласиз-ку ахир!
Эри рақамни териб:
— Hаllo (Салом)
— Hаllo (Салом)
— Do уou know «Tom аnd Jеrrу»? (“Том ва Жерри”ни биласизми?)
— уеs, I do (Ҳа, биламан!)
— Jеrrу is hеrе. (Жерри шу ерда!)
Ярим тунда бир кишининг телефони жиринглаб, гўшакдан:
— Алло, бу ҳайвонларни ҳимоя килиш жамиятими?, - деган овоз келибди.
Бояги киши ғазабдан:
— Гапир эшак. Ким сени ярим кечаси хафа қилди?, - деган экан.
— Сен аҳмоқсан!
— Лекин гўзалман!
— Буни сенга ким айтди?
— Сен!
— Шунга ишондингми?
— Албатта!
— Ана, аҳмоқсан-да.
— Лекин гўзалман!
Бир куни ётоқхонадаги талабалар ўқишга кетишдан олдин баҳс бойлашибди.
— Келила танга ташлаймиз, агар танга тўғри тушса кинога, тескари тушса футболга, ерда тик турса кафега, агар ҳавода турса дарсга борамиз — дебди.
Эр хотинига ялинди.
— 20000 сўм бер…
— Йўқ, берсам яна ичиб қўясан.
Кечқурун хотин ишдан келиб қараса, уйда ғозлар йўқ.
— Хой, эр, ғозлар қани?
Ширакайф эр:      
— Ғозлар жанубга учиб кетишди. Агар 20000 сўм бермасанг, қўйлар ҳам тоққа чиқиб кетишади.
Қурилишда ишлайдиган бир йигит докторга борибди.
— Доктор, ёрдам қилинг. Ичим қотиб қолганми, билмайман, ҳеч ҳожатга чиқа олмаяпман.
— Ҳўш, қани шимингизни ечиб энгашингчи.
Йигит энгашибди. Доктор:
— Ҳааааа, тушунарли, - деб хонасида турган бир таёқ билан йигитни кетига қаттиқ урибди:
— Ана энди чопинг ҳожатхонага.
Бироз вақт ўтиб, йигит хурсанд ҳолда қайтиб келиб:
— Доктор, сизга катта раҳмат. Қушдай енгил бўлдим. Ўзи нима бўлган экан, тушунмай қолдим.
— Ҳеч нарса бўлмаган, фақат бундан кейин иш вақтида ҳожатга борсангиз, кетингизни бўшаган цемент қопига артманг.
Афандининг бир ўртоғи касал бўлиб қолди, уни кўргани бориш олдидан хотинидан маслаҳат сўради:
— Касал кўргани борганда нима дейилади?
— Бориб «аҳволингиз қалай?» деб сўрайсиз, у «шукур, яхшиман» дейди, сиз «хайрият» дейсиз, «иштаҳангиз қалай, нима егингиз келади?» деб сўрайсиз, у кўнгли тортган овқатни айтади, сиз «ундан кўпроқ еб туринг, мен ҳам янаги келишимда олиб келаман» дейсиз, қайтар вақтингизда яқин ўртоқларингиз келяпдими» дейсиз, у «ҳа, келяпти» дейди, сиз «хайрият, келиб туришган бўлса яхши, мен ҳам кўриниб қолишса айтиб юбораман» деб келаверасиз, — деди хотини.
Афанди ўртоғиникига борди, у оғир аҳволда ётар эди, Афанди ундан сўради:
— Аҳволингиз қалай?
— Кўриб турибсизку, ўладиган бўлиб қолдим.
— Хайрият, — деган эди, касал ижирғиланди, Афанди сўроқни давом эттирди:
— Иштаҳангиз қалай, нима егингиз келади?
— Ажалнинг уруғини!
— Ушандан кўп-кўп еб туринг, — таскин берди Афанди, — мен ҳам янаги келишимда ундан олиб келаман.
Афандининг бу гапидан асаби бузилган касал тескари қараб олди. Ниҳоят, Афанди яна сўради:
— Мендан бошқа ўртоқларингиз ҳам кўргани келишяптими?
— Ҳа, Азроил келяпти! — деди аччиғланиб касал.
— Хайрият, келгани яхши, мен ҳам кўча-куйда кўриниб қолса, айтиб юбораман,— деб Афанди жўнаб кетди.
— Биласанми дўстим, сен жуда тарбияли, камтар, ақлли ва хушчақчақсан!
Оғир-босиқ феълинг ҳам бор. Айниқса қўлинг очиқлигига гап йўқ!
— Э, биламан! Лекин бундан кўп зарар кўраман...
— Гап сенда эмас! Муҳими дўстларингга фойдаси бор!

Таксида она ўғли билан кетаётган экан. Ўғли ҳайдовчидан кўзини узмай қарайверибди. Буни кўрган ҳайдовчи:
— Ҳой болакай, нега менга тикилиб кетяпсан? – деса, болакай:
— Йўлда ёпиқ турган метан заправкаларни кўриб сиз ҳам адам айтган сўзларни айтармикансиз деб қараб кетяпман, - дебди.

Қамоқхонадаги икки маҳбус суҳбати:
— Бу ерга нега ўтирибсан?
— Йўталганим учун.
— Қандай қилиб?
— Йўталиб юборган эдим, қоровул уйғониб қолди.