Поликлиника рўйхатхонаси олдидаги ёзувдан:
"Касаллик варақалари берилмайди! Шу ергача келолдингизми?, ишхонага ҳам бора оласиз".
Бир ҳафта оч қолган шер, ҳайвонлар қироли ҳайвонот боғининг қоровули эканини тушуниб етибди!
Бир куни бир тентак узун поезд рельсида ўтирган экан. Ёнига иккинчи тентак келиб:
— Нарироқ сурил, мен ҳам ўтирай, - дебди.
Беш яшар Сарвар отасидан сўради:
— Дадажон, менга маймун олиб беринг.
— Маймунни нима қиласан?
— Уни одам қиламан.
2 дўст поездга шошаяпти.
— Поезд жўнашига қанча вақт қолди?
— 10 минут.
— Мени соатимда эса 5 минут.
— Унда сен тезроқ югур, бўлмаса поездга кеч қоласан.
Хотин эридан сўради:
— Яна ичасми-а? Яна ичасми?
— Йўқ. Хотин яна сўради:
— Ичасми?
— Йўқ.
— Оҳирги мартта сўраяпман, яна ичасми?
— Э, хоти—и—ин, қўймадинг қўймадинг-да, хўп қуй, дермиш.
Эрталаб туриб ювиндим, кийиндим ва уйга кетдим.
— Парашютдан сакраш неча пул?
— 500 000 минг сўм.
— Қўрқинчли, парашют очилмаса-чи?!
— Унда пулингизни қайтариб, берамиз.
Шаҳар ҳокими овқатдан бошқа нарсани сира ўйламас эди. Бир куни у шаҳарнинг кўзга кўринган одамларини чақириб, улардан билган овқатларининг номини ёзиб беришини талаб қилди.
Улар орасида Афанди ҳам бор эди. У ҳокимдан эрталабгача муҳлат олиб кетдида, нонуштада келиб ҳокимга арз қилди:
— Асал билан саримсоқ пиёз қўшиб қовурилса, ажойиб овқат бўлади.
Ҳоким дарҳол ошпазига ўшандай овқат тайёрлашни буюрди.
Овқат келтирилгач ҳоким бир қошиқ еди-да, Афандига қараб қичқирди:
— Ўзинг топган овқатингни ўзинг е, аҳмоқ! Афанди ноилож ея бошлаган эди, ҳоким сўради:
— Қалай, ажойиб лаззатли овқат эканми?!
— Тақсир, мен буни фақат ўйлаб кўрган эдим, холос. Бирор марта бундай овқат қилиб еган эмасман. Энди билсам, хаёл ҳақиқатга тўғри келмас экан,— жавоб берди Афанди.
Бир аёл 10-маротаба эрга тегаётган эмиш. Эрга тегаётган экану, дугоналарига қараб "шу кетишимда бузилиб кетмасам бўлди" депти.