— Ёшинг 18 да бўлса. Қачонгача бу аҳволда кўча санғиб юрасан?!
Набираси:
— Менимча, 20 ёшгача юрсам керак....
Бувиси:
— Кейин-чи???
— Турмушга чиқиб кетаман, бувижон!
Бир куни2 дона сочи қолибди.
Сочларини икки тарафга қилиб, ишга кетибди.
Эртаси куни уйғонса,бошида 1 тола соч қолганмуш.
Кўзгуга қараб, жаҳл билан ўзига-ўзи:
— Энди сочимни тўзғитиб, алвастига ўхшаб кетарканман-да, - деган экан.
— Мана кўрасан, 5 йилдан кейин биз америкаликлардек яшаймиз! Ҳаётимиз уларникидан ҳам яхши бўлади...!
Оғайниси ҳайрон бўлиб:
— Улар-чи? Улар 5 йилдан кейин нима қилишади унда?
— Биласанми, мени кучугим командам ютқазиб қўйса, салто отади.
— Йўғ-е?! Қайси томонга?
— Бу, қайси оёқда тепишимга боғлиқ...
— Хотин, мабодо мен ўлиб қолсам, кимга тегасан?
Хотини:
— Кимлигини билолмадим. Лекин телефон рақамини бериб кетган, - дермиш.
— Ҳурматли талаба, тасаввур қилинг, сиз фермер хўжалик раҳбарисиз. Бу йил ҳам картошка ҳосили нолга тушиб қолди. Сабаби нимада деб биласиз?
— Об-ҳаво ноқулай келган бўлиши мумкин.
— Янгироқ, ишонарлироқ сабаб топа оласизми?
— Албатта.
— Айтинг.
— Картошка экиш эсимиздан чиққан бўлиши мумкин.
Бир куни балиқлари сойга чўмилгани бориб, оқиб кетибди.
— Кеча нариги бўлимда ишлайдиган бир сурбет йигит бутун оқшом ортимдан юрди-я...!
Дугонаси:
— Ҳақиқатан ҳам сурбет экан. Менга умуман қиё ҳам боқмади-я...!
— Хўш, нима деди?
— Алифбони ўрганишим керак экан.





