— Янгамиз кўринмайдилар?
— Ташқарида ўтин ёряпти.
— Сиз иссиқ уйда дутор чалиб ўтирсангиз, аёлингиз совуқда ўтин ёрса, шуям инсофданми?, - дебди меҳмон.
— Янгангиз дутор чалишни билмаса, нима қилай?
— Жоним, мен оламдан ўтсам, йиғлайсанми?
— Уфф, жанозадан олдин атайин кайфиятимни бузмоқчимисиз?!
— Ҳозир пул олиб, иккаламиз дўконга борамиз, - деди она ва банкоматга пластик карточкасини қўйиб, у ердан пул олди.
Буни кўрган бола ҳайратланиб онасига:
— Ойи, буни ичида дадам ўтирибдиларми?, - дермиш...
— Йўқ, мени ҳимоячим!
— Қара-де, убу ким ҳафа қилса, ҳафа бўлма
— Хотин нега йиғлаяпсан?
— Дадаси қаранг, шунча шуба бекорга ётибди-я.
— Эртага сен хотирангни батамом йўқотасан, - дебди.
Дўстлардан бири иккинчисига қараб:
— 1000 сўм қарз бериб турсанг-чи, - дермиш
— Қани, тақсир, буёққа ўтсинлар, - деб, унга ўз жойини бўшатиб берди.
Имом домла кириб келди. Унга ҳам жой бўшатиб, ўзи сал пастроққа ўтирди.
Кейин элликбоши, бирмунча боёнлар кириб келишди. Афанди:
— Қани юқорига, юқорига, - деб, уларни ҳам тўрга ўтқизворди.
Бундоқ қараса, ўзи пойгакка тушиб қолипти. Афандининг диққати ошиб турган эди, эшикдан бир кўппак ит мўралади. Иккала қулоғидан чўзиб уни ҳам ичкарига тортди-да:
— Бор, сен ҳам тўрга чиқ! - деди.
— Қўрқманг бемор бу насиб қилса 23—операциям, ҳеч бўлмаса шуниси мувафақиятли чиқар...





