— Ҳа, қишлоқда, сигирларни парваришлаганман.
Хотинини суратига қараб шундай дер экан:
"Етти йилдан бери шу шаллақи, жанжалкаш, вайсақи билан яшаб келяпман-ку, ишхонадаги қийинчиликлар буни олдида нима бўпти?! Ҳаммаси жойида!"
— Сизда ортиқча вазн бор! - деса, аёл:
— Ортиқча эмас, заҳирадагиси! - дермиш.
— Адажон, ахир юрагингизни мазаси йўқ-ку!
— Фақат сен менга қайғурасан, ўғлим...
"Эрингиз ремонт қилган жиҳозларни тузатиб берамиз!" - роса кулдим, лекин эҳтимолшарт телефон рақамини ёзиб олдим.
Хотин:
— Минг лаънат сизга! Ғирт аҳмок экансиз!
Эр:
— Ҳа, бўлмаса сенга уйланармидим...?!
— Қаердан олдинг буни? - деб сўрабди.
— Кўчада бир аёл икки минг сўмга сотди, - дебди.
Отаси:
— Эсинг жойидами? Ким машинани икки мингга сотади?, - деса, ўғли:
— Бир аёл деяпман-ку! Уни эри жазмани билан кетиб қолибди. Хотинига эса, — Менга тегишли ҳамма мол-мулкни сотиб, пулини менга жўнатиб юбор!, - дебди.
Айтгандай, сизларга тўрт хонали уй сотиб олдим, беш минг сўмга!
— Автобусни тўхтатинг! Ишга кеч қоляпман...
Автобусга етиб олган аёл:
— Марҳамат қилиб, чипталарингизни кўрсатинг!!!





