— Оғайни, 50000 минг қарз бериб тура оласанми?
— Узр! Мен қарз бера олмайман. Ўртада шартнома бор, - дебди пистачи.
— Қанақа шартнома? - ҳайрон бўлиб сўрабди дўсти.
— Банк писта сотмайди, мен қарз бермайман...
Ўғри ўзича фикрлаб:
— Битта нонга бир ой қамашди. Энди бир ой текинга нон беришади, - дермиш.
— Ота шўрвангизни гўштини менга беринг, - деса,
ота ўғлига қараб:
— Ўғлим шу гўштни ейман деб бир коса сув ичдим, - дермиш.
— Қўлига болға ва ноутбукни олади ва банкоматга келиб, уни болға билан уриб бузади ва пулларни олади.
— Ие, унда ноутбук нега керак?
— Ноутбуксиз хакер - хакерми?!
— Қайси аҳмоқ ўргатган сенга машина бошқаришни?!
— Вой устоз, ассалому алайкум! - дермиш ҳайдовчи...
Шунда ҳалиги киши хотинига қараб:
— Ўтиришингни қара! Мен бўлса эрталабдан бери сени қидиряпман! - дебди.
— Оғайни биласанми, файласуф ким?
— Йўқ, - дебди.
— Файласуф шундай одам-ки, у дунёни мана шу лагандай бураб қўйиши мумкин.
Шериги қараса, ҳамма гўшт нариги томонга ўтиб кетибди.
— Ие, - дебди йигит, - сен файласуфмисан?
— Йўқ, - дебди дўсти.
— Ундай бўлса қўй, дунё жойида турсин, - деб лаганни яна жойига айлантириб қўйибди.
— Мана сизни касал тишингиз!
— Мана сизга креслоингизни ушлагичи!
— Юрагингиз бир маромда урмоқда, қон босимингиз жойида, тана ҳароратингиз ҳам меъёрда, ...
Бемор умидсизлик билан дебди:
— Доктор, демак мен соғ-саломат ҳолда ўляпманми?





