— Севги бор! Ана Малоҳатхон мисол. Ҳақиқий севишни ундан ўрганиш керак.
— Эсингни еганмисан? Ахир у тўрт марта турмушга чиқди. Севишни келиб келиб ундан ўрганиш керакми?! Тавба!
— Тўрт мартта эрга теккан бўлса ҳам, ўйнаши ҳамон ўша битта одам!
— Бу ўйинчи ҳақида фикрингиз қанақа?
— Бу ўйинчи менга Алишер Узоқовни эслатмоқда!
— Ахир у футболчи эмас-ку?
— Шунинг учун ҳам уни эслатади-да...
Бири иккинчисига:
— Карта ўйнамаймизми?! Йўл олис...
— Мен карта ўйнашни билмайман-да.
— Мен ҳам деярли билмайман! - деб чўнтагидан картани чиқариб, икки-уч мартта аралаштиришди-да, бирданига:
— Вой, бу ерда иккита карта етишмаяпти. Валет ғишт ва қирол қарға...!
— Келишган, бадавлат ва аҳмоқ йигитга турмушга чиқишингни худодан сўрайман.
— Нега аҳмоқ?
— Сенга уйланадиган йигит аҳмоқ бўлади-да!
— Вой бечора...
— Ҳавотир олма! Акула тирик. Ўша пайт қайнонамни қорни тўқ экан. Бўлмаса еб қўярди.
...— Беришмади ада...
— Одамлар мунча зиқна бўлишмаса. Бирор жойи камайиб қоладими!? ...Кир, ичкаридан ўзимизни болғани олиб чиқ!
— Мана йигирма минг сўм! Олиб қўй! Бу пуллар дуторимни иккита торини ҳурмати. Ҳар бирига ўн мингдан беришди, - деса, хотини ўйланиб туриб:
— Чанг чаладиган саньаткорга эрга тегсам бўларкан, - дермиш.
— Ойижон, шу ишингиз тўғрими?
— Ёмон ҳулқинг учун сени жазоладим. Ўша жойда тур!
— Ёш бўла туриб, шу бурчакда, сиз ҳақингизда ёмон фикрлай бошлаяпман! Яхши эмас, ойижон!
— Сизни билетингиз оддий поезд учун. Бу - тезюрар поезд. Марҳамат қилиб қўшимча тўлов қилсангиз!
Йўловчи пинагини бузмай:
— Мен шошилаётганим йўқ. Машинистга айтинг, секинроқ кетаверсин!!!





