Охири онаси қизига:
— Агар яна “вой” десанг, турмушга бериб юбораман, - деса, қиз:
— Вой-вой-вой! – деб юборибди.
— Нималар деяпсан?! Сенга-я? Ўлдирасан-ку мени...
— Ёмонга ўлим йўқ!
— Йўғ-е... Нималарни қолдирибди у ерга?
— Бешта боласини!
Кейин қараса, телефондаги мусиқа талабани қулоғидаги наушникларидан келаётган экан...
— Мени дадам сеҳргар.
— Қанақасига?
— Ойлик маошлари 1 миллион бўлса ҳам ҳар ой 5 миллионлик ҳаражат қиладилар. Қолган пулни қаердан оладилар билмайман...
— Пайшанба ёзиладими? Пайшамба ёзиладими?
— Жума деб ёзақолинг! Фақат бир кун олдин келиш шарт!
— Ака, мениям олиб кетинг, илтимос. Шошиляпман, қолиб кетмай!
— Олтита одам олдим. Еттинчини ололмайман. ГАИ ходимлари "перегруз" деб жарима ёзишади, - дебди ҳайдовчи.
— Илтимос, 5000 бераман.
— Йўқ!
— 50 000 бераман, - дебди йигит.
Бу гапни эшитган ҳайдовчи машинадан тушиб:
— Келинг, ўрнимга ўтиринг! Ҳеч нарсага тегманг. Фақат рулни ушлаб ўтиринг. Мен машинани итариб кетаман, - дермиш.
— Нима у? Учиб ўтиб кетган?
Дўсти:
— Ёз! Ёз учиб ўтиб кетди...





