Йигит:
— Қани энди, сизди олдингизга бемор бўлиб борсам-у, сиз мени даволасангиз... – деса , қиз ортига ўгирилиб:
— Яхши йигит, мен туғруқхонада ишлайман, - дермиш.
— Нега машинангиз олдида бошқа рақам, орқасида бошқа?
— Олдидаги биринчи телефоним рақами, орқадагиси иккинчи телефон рақамим, - дебди аёл.
Тирқишдан қараса, МИБдан келишган экан. Уй эгаси жим тураверибди.
Шунда МИБ ходимлари:
— Бизда янги аппарат бор. Уйда одам борлигини кўрсатяпти. Очинг эшикни! – дейишибди.
Ҳалиги одам ҳайрон бўлиб, эшикни очибди-да:
— Қани, кўрсатингларчи... - дермиш.
— Мунча қичқирасан?! Ҳамма ёқни бошингга кўтариб, - дебди.
Ҳалиги одам:
— Адашиб қолдим. Кимдир эшитармикан деб бақираётган эдим, - деса, айиқ:
— Мен эшитдим, яхши бўлдими!? - дебди.
— Ҳа...! Жуда ёмон бўпти. Ер юзида биттагина қиз бор эди-я... Лекин энди ақлинг ишлай бошлайди!
— Нега ер юзида битатгина қиз бўлар экан?! 4 миллиард қиз бор-ку!
— Ана кўрдингми?! Ақлинг ишлай бошлади.
— Кечирасиз, лекин бу - мени эрим бўлади...
— Илтимос, балиқни тезроқ еб тугатсангиз!
Мижоз:
— Нимага? – дебди ҳайрон бўлиб.
Официант:
— Ресторанимизга СЭСдан текширув келди, - дермиш.
Эр-хотин зиёфатдан ичиб қайтишибди. Уйининг эшиги олдига келиб, эри чўнтагидан калитни тополмай турса, хотини унга қараб:
— Одам бўлмай кетинг! Шунчалик ҳам ичасизми?! Эшик қани? Нима қилдиз ўзи эшикни? –дермиш.
— Вой, дугонажон! Мен яқинда суваракка айланиб қолсам керак...
— Нега?
— Эримга “Озаман” деб сўз бергандим. Энди фақат кечалари қоронғу ошхонага чиқиб, беркиниб овқатланяпман. Кимдир чироқни ёқса, ўзимни қаёққа қўйишни билмай шошиб ҳар томонга югуриб қоламан.
— Концерт қалай бўлди?
У йигит:
— Браво, - деган экан.





