Yigit:
— Qani endi, sizdi oldingizga bemor bo‘lib borsam-u, siz meni davolasangiz... – desa , qiz ortiga o‘girilib:
— Yaxshi yigit, men tug‘ruqxonada ishlayman, - dermish.
— Nega mashinangiz oldida boshqa raqam, orqasida boshqa?
— Oldidagi birinchi telefonim raqami, orqadagisi ikkinchi telefon raqamim, - debdi ayol.
Tirqishdan qarasa, MIBdan kelishgan ekan. Uy egasi jim turaveribdi.
Shunda MIB xodimlari:
— Bizda yangi apparat bor. Uyda odam borligini ko‘rsatyapti. Oching eshikni! – deyishibdi.
Haligi odam hayron bo‘lib, eshikni ochibdi-da:
— Qani, ko‘rsatinglarchi... - dermish.
— Muncha qichqirasan?! Hamma yoqni boshingga ko‘tarib, - debdi.
Haligi odam:
— Adashib qoldim. Kimdir eshitarmikan deb baqirayotgan edim, - desa, ayiq:
— Men eshitdim, yaxshi bo‘ldimi!? - debdi.
— Ha...! Juda yomon bo‘pti. Yer yuzida bittagina qiz bor edi-ya... Lekin endi aqling ishlay boshlaydi!
— Nega yer yuzida bitatgina qiz bo‘lar ekan?! 4 milliard qiz bor-ku!
— Ana ko‘rdingmi?! Aqling ishlay boshladi.
— Kechirasiz, lekin bu - meni erim bo‘ladi...
— Iltimos, baliqni tezroq yeb tugatsangiz!
Mijoz:
— Nimaga? – debdi hayron bo‘lib.
Ofitsiant:
— Restoranimizga SESdan tekshiruv keldi, - dermish.
Er-xotin ziyofatdan ichib qaytishibdi. Uyining eshigi oldiga kelib, eri cho‘ntagidan kalitni topolmay tursa, xotini unga qarab:
— Odam bo‘lmay keting! Shunchalik ham ichasizmi?! Eshik qani? Nima qildiz o‘zi eshikni? –dermish.
— Voy, dugonajon! Men yaqinda suvarakka aylanib qolsam kerak...
— Nega?
— Erimga “Ozaman” deb so‘z bergandim. Endi faqat kechalari qorong‘u oshxonaga chiqib, berkinib ovqatlanyapman. Kimdir chiroqni yoqsa, o‘zimni qayoqqa qo‘yishni bilmay shoshib har tomonga yugurib qolaman.
— Konsert qalay bo‘ldi?
U yigit:
— Bravo, - degan ekan.





