— Ухлаб қолган дастурчини уйғотиш учун...
Кунлардан бир кун эрининг кийимидан соч топа олмабди. Шунда эрига:
— Ҳа, қуриб кетсин! Кунингиз кал аёлларга қолдими!? - дермиш.
— Сенга янги йилга нима совға қилай?
Бола ўйланиб туриб:
— Билмиман, лекин иккита бўлсин!!!
Телефон овозини эшитган қўйлар таққа тўхтаб, чўпон томонга қарашибди. Чўпон эса, ким биландир гаплашиб бўлгач, телефонни чўнтагига солиб, қўйларига:
— Хавотирланманглар, мени сўрашибди! - деган экан.
— Ие, нега бу болани уряпсилар? - деса, йигитлар:
— Отохон қўшиқ эштасизми? - деб сўрашибди.
— Ҳа, - дебди отахон.
Шунда йигитлар:
— Қўшиқни мазза қилиб эштаётганизда "ОҚ АЙИҚ.УЗ" дейдиган бола шу бўлади, - дейишса, отахон ҳассасини кўтариб:
— Яхшилаб ур, яхшилаб! - дермиш.
— Адаси, мен қўшниникига чиқиб кетяпман. 5 минутда қайтаман. Ҳар ярим соатда қозонни кавлаб туринг, тагига олиб кетмасин...!
— Бу конвертларни ҳозир очмагин! Оғир дамларинг келганда бирин-кетин очаверасан...!
Орадан озгина вақт ўтиб, команда яна мағлубиятга учрай бошлабди. Шунда мураббий 1-рақамдаги конвертни очибди. У ерда: "Ҳамма айбни менга ағдаравер!" деб ёзилган экан. Мураббий шундай қилибди.
Орадан яна вақт ўтибди. Мавсум тугаб, кетма-кет мағлубиятлар команда мураббийсини оғир аҳволга солиб қўйибди. 2-рақамли конвертни очганида у ерда "Катта ваъдаларни бер!" деган ёзув ўқибди. Яна маълум вақт мураббийни тинч қўйишибди.
Учинчи йил мағлубият! Ҳеч қандай ғалаба йўқ! Муҳлисларнинг норозиликлари! Сўнгги конвертни очган мураббийни кўзи шу ёзувни ўқибди: "Хатларингни ёзавер!!!"
— Эҳ, Султонбой, сизга шу қадар ўрганиб қолгандим… Мабодо… Ўлиб-нетиб қолсангиз,
мени ким даволаркан-а?..
— Товуқлар уйғонганда хўрозларнинг овози эшитилмай қолади-да!
Тез орада курс ўзгариши биланоқ, сўкиш тагида қолиб кетасан.





