Ўқитувчи болаларни ҳайвонот боғига олиб борибди.
Болалар:
— Бу маймунми?
Ўқитувчи:
— Йўқ, бу кассир!
Болалар:
— Бу маймунми?
Ўқитувчи:
— Йўқ, бу кассир!
Божалар суҳбати:
— Божа, сизга битта яхши, битта ёмон хабарим бор. Қайси биридан бошлай?
— Яхшисидан.
— Мени табрикланг! Қайнонамиз ўн кун бизникида туриб, ваниҳоят бугун кетяпти...
— Зўр-ку! Ёмони-чи?
— Энди ўн кун сизларникида туриб, кейин уйига қайтмоқчи.
— Божа, сизга битта яхши, битта ёмон хабарим бор. Қайси биридан бошлай?
— Яхшисидан.
— Мени табрикланг! Қайнонамиз ўн кун бизникида туриб, ваниҳоят бугун кетяпти...
— Зўр-ку! Ёмони-чи?
— Энди ўн кун сизларникида туриб, кейин уйига қайтмоқчи.
Ходим раҳбарнинг хонасидан чиқиб келаётса, ҳамкасби ёнига келиб сўрабди:
— Хўш, тинчликми? Бошлиқ нима деди?
— Иккита янгилигим бор. Битттаси яхши, иккинчиси ёмон...
— Ёмонидан бошлайқол!
— Мени ишдан бўшатишди.
— Яхшиси-чи?
— Сен ҳам бўшатилдинг!
— Хўш, тинчликми? Бошлиқ нима деди?
— Иккита янгилигим бор. Битттаси яхши, иккинчиси ёмон...
— Ёмонидан бошлайқол!
— Мени ишдан бўшатишди.
— Яхшиси-чи?
— Сен ҳам бўшатилдинг!
Бир киши ҳайвонот боғига ишга кириш учун келибди.
Ҳайвонот боғи раҳбари ҳалиги кишининг меҳнат дафтарчасини кўриб чиқиб сўрабди:
— Нега бунчалик тез-тез иш жойингизни алмаштиргансиз?
— Мен жуда-ям секин ҳаракат қиламан, секин ишлайман, ҳеч нарсага улгурмайман. Шунинг учун ишдан бўшатиб юборишади, - дебди.
Раҳбар:
— Ундай бўлса, сизни тошбақаларга қараш учун ишга оламиз, - дебди.
Эрталаб ҳайвонот боғи ходимлари ишга келишса, тошбақанинг қафаси очиқ, ичида ҳеч нарса йўқ эмиш.
Бундан хабар топган раҳбар ҳалиги кишини ёнига чақириб:
— Бу нимаси? Тошбақалар қаёққа кетди?! – деса, у киши:
— Мен қафасни очишимни биламан, тошбақалар шунақа тез қочиб қолишди-ки, эшикни ёпишга улгурмадим ҳатто!
Ҳайвонот боғи раҳбари ҳалиги кишининг меҳнат дафтарчасини кўриб чиқиб сўрабди:
— Нега бунчалик тез-тез иш жойингизни алмаштиргансиз?
— Мен жуда-ям секин ҳаракат қиламан, секин ишлайман, ҳеч нарсага улгурмайман. Шунинг учун ишдан бўшатиб юборишади, - дебди.
Раҳбар:
— Ундай бўлса, сизни тошбақаларга қараш учун ишга оламиз, - дебди.
Эрталаб ҳайвонот боғи ходимлари ишга келишса, тошбақанинг қафаси очиқ, ичида ҳеч нарса йўқ эмиш.
Бундан хабар топган раҳбар ҳалиги кишини ёнига чақириб:
— Бу нимаси? Тошбақалар қаёққа кетди?! – деса, у киши:
— Мен қафасни очишимни биламан, тошбақалар шунақа тез қочиб қолишди-ки, эшикни ёпишга улгурмадим ҳатто!
Болға билан болта бардан қочиб чиқаётишса, олдиларидан арра чиқиб қолибди.
— Нимадан қочяпсизлар? – дебди арра.
— Ичкарида сварка маст бўлиб, тўпалон қиляпти, - дермуш болға билан болта.
— Нимадан қочяпсизлар? – дебди арра.
— Ичкарида сварка маст бўлиб, тўпалон қиляпти, - дермуш болға билан болта.
Лотин алифбосида ўқишни билмайдиган бир йигит дўконга келиб сўрабди:
— Анави Соса сола қанча туради?
Сотувчи:
— У Соса сола эмас, Кока кола, - деб жаҳл билан гапирса, йигит:
— Узр, билмабман. Ёнида турган Ғанта қанча? – дермиш.
— Анави Соса сола қанча туради?
Сотувчи:
— У Соса сола эмас, Кока кола, - деб жаҳл билан гапирса, йигит:
— Узр, билмабман. Ёнида турган Ғанта қанча? – дермиш.
Бир йигит йўлда кетаётиб, чиройли қизни учратиб қолибди.
— Яхши қиз, гугуртингиз борми? – деса, қиз:
— Йўқ, мен носга ўтганман, - деган экан.
— Яхши қиз, гугуртингиз борми? – деса, қиз:
— Йўқ, мен носга ўтганман, - деган экан.
Иккита қозоқ Россияда таксига ўтириб бир-бирига дебди:
— Таксистнинг рожасе страшний экен.
Шу пайт ҳайдовчи ўгирилиб:
— Вам что, моё лицо не нравится? – дебди.
Қозоқлар ҳайрон бўлиб:
— Вы что казахсий язык знаете? –дермиш.
— Таксистнинг рожасе страшний экен.
Шу пайт ҳайдовчи ўгирилиб:
— Вам что, моё лицо не нравится? – дебди.
Қозоқлар ҳайрон бўлиб:
— Вы что казахсий язык знаете? –дермиш.
Бир куни афанди кабобхонани ёнидан ўта туриб, кабобдан чиқаётган тутун ҳидини ҳидлабди. Зиқна кабобпаз “Сени бир боплай!” деб афандини тўхтатиб, унга дўқ урибди:
— Кабобдан чиқаётган тутунни ҳидлаганинг учун пул тўла! – деса, уддабурон афанди чўнтагидан тангаларини чиқарибди-да, “жаранглатиб-жаранглатиб” яна чўнтагига солиб йўлида кетаверган экан.
— Кабобдан чиқаётган тутунни ҳидлаганинг учун пул тўла! – деса, уддабурон афанди чўнтагидан тангаларини чиқарибди-да, “жаранглатиб-жаранглатиб” яна чўнтагига солиб йўлида кетаверган экан.
