Бир аёл газетага эълон берибди:
— Ичмайдиган, чекмайдиган одамга турмушга чиқаман. 5 хонали уйим, далаҳовлим, 2 та машинам бор.
Эълондан кўп ўтмасдан, бир маст киши қўлида сигарет аёлни эшигини тақиллатибди:
— Кечирасиз, газетадаги эълон бўйича келгандим.
Аёл:
— Ие, мен газетага ичмайдиган,чекмайдиган одам керак деб эълон бергандим.
— Тўғри, шунчаки мендан умид қилманг! Шуни айтиб қўйишга келгандим.
— Ичмайдиган, чекмайдиган одамга турмушга чиқаман. 5 хонали уйим, далаҳовлим, 2 та машинам бор.
Эълондан кўп ўтмасдан, бир маст киши қўлида сигарет аёлни эшигини тақиллатибди:
— Кечирасиз, газетадаги эълон бўйича келгандим.
Аёл:
— Ие, мен газетага ичмайдиган,чекмайдиган одам керак деб эълон бергандим.
— Тўғри, шунчаки мендан умид қилманг! Шуни айтиб қўйишга келгандим.
Ойлик маош бу - пора олишни билмайдиганлар учун берилган жазодир!
Бир куни иккита градусник учрашиб қолибди.
Биринчиси:
— Истимам борга ўхшайди!? - деса, иккинчиси:
— Ҳа йўғ-е! Бир силкиниб юборгин...! - дермиш.
Биринчиси:
— Истимам борга ўхшайди!? - деса, иккинчиси:
— Ҳа йўғ-е! Бир силкиниб юборгин...! - дермиш.
Бир куни врачлар руҳий касаллар шифохонасига бориб, беморларни соғайганини текшириш учун ҳаммасига иншо ёздиришиб кўришибди. Ҳамма жиннилар тушунарсиз ёзибди. Лекин биттасини иншосини бошида:
"Мен Варшавага отда бориш учун йўлга чиқдим" деб ёзилган экан. Врачлар иншонинг охирги варағини очишса "Мен Варшавада отдан тушдим" деб ёзилган экан. Шунда врачлар қизиқиб ўрта варақларни очиб ўқишса, "Тарақа-туруқ, тарақа-туруқ" деб ёзилган экан.
"Мен Варшавага отда бориш учун йўлга чиқдим" деб ёзилган экан. Врачлар иншонинг охирги варағини очишса "Мен Варшавада отдан тушдим" деб ёзилган экан. Шунда врачлар қизиқиб ўрта варақларни очиб ўқишса, "Тарақа-туруқ, тарақа-туруқ" деб ёзилган экан.
Бир аёл бозордан янги тўти сотиб олиб, уйга келгач, қафасни ёнига борибди-да:
— Хўш, ранг-баранг маҳлуқ, гапиришни биласанми? - деса, тўтиқуш бирдан тилга кириб:
— Ўзинг-чи, алвасти! Уча оласанми? - дермиш.
— Хўш, ранг-баранг маҳлуқ, гапиришни биласанми? - деса, тўтиқуш бирдан тилга кириб:
— Ўзинг-чи, алвасти! Уча оласанми? - дермиш.
Икки дугона турмуш қурмасликка қарор қилиб бирга яшашаркан. Зерикмаслик учун бир мушук ҳам боқишаркан. Фикримиз бузилмасин деб мушукни ҳеч қаерга чиқаришмас экан. Мушук ҳар баҳор кўчага чиқгиси келиб, безовта бўлавераркан.
Дугоналардан бири яхши йигит билан танишиб турмушга чиқиб, асал ойига кетибди.
Бир неча кундан кейин ундан хат келибди: "Дугонажон, тақдиринг ўз қўлингда, аммо мушукни ҳозироқ қўйиб юбор!".
Дугоналардан бири яхши йигит билан танишиб турмушга чиқиб, асал ойига кетибди.
Бир неча кундан кейин ундан хат келибди: "Дугонажон, тақдиринг ўз қўлингда, аммо мушукни ҳозироқ қўйиб юбор!".
Кеча уйга ичиб келсам, болаларим ҳам, хотиним ҳам мени танишмади.
Эртаси куни уйғонсам, бошқа хонадонга кириб қолган эканман.
Эртаси куни уйғонсам, бошқа хонадонга кириб қолган эканман.
Бир аёл такси тўхтатиб:
— Туғруқхонага! Фақат сал тезроқ...- дебди.
Ваҳимага тушган ҳайдовчи машинани шунақанги учриб кетибди-ки, светофорларга умуман қарамасмуш...
Орқа ўриндиқда ўтирган аёл бақира бошлабди:
— Нималар қиляпсиз? Секинроқ ҳайданг! Туғруқхонага ишлаш учун кетяпман! Врачман! Ҳомиладор эмас!!!
— Туғруқхонага! Фақат сал тезроқ...- дебди.
Ваҳимага тушган ҳайдовчи машинани шунақанги учриб кетибди-ки, светофорларга умуман қарамасмуш...
Орқа ўриндиқда ўтирган аёл бақира бошлабди:
— Нималар қиляпсиз? Секинроқ ҳайданг! Туғруқхонага ишлаш учун кетяпман! Врачман! Ҳомиладор эмас!!!
Гўзал қиз билан танишдим. Ҳуснига ҳамма маҳлиё бўлади. Лекин қариндошларим билан таништирай деб, уйга олиб борсам, уларга умуман ёқмади.
Айниқса, хотинимга...
Айниқса, хотинимга...
— Нега хафасан?
— Телефонимни ўғирлаб кетишди.
— Милицияга бормадингми?
— Бордим, улар олишмапти.
— Телефонимни ўғирлаб кетишди.
— Милицияга бормадингми?
— Бордим, улар олишмапти.
