— Тила тилагингни! 3 та тилагингни бажо келтираман! – деса, Ахмадбой:
— Сен шу 3 та тилакни бажариш қобилиятингни менга бериб тургин! Келгуси йил 6 та қилиб қайтараман... – деган экан.
Йигит:
— Салом, бахшимисиз?
Қиз:
— Бахшимисиз???
Йигит:
— Э, узр! "Яхшимисиз" демоқчи эдим. Мана бу "Айфон"нинг клавиатурасидаги ахмоқ автокорректор шундай деб ўзгартириб юборибди...
Қиз:
— Ҳа... Нима бўлди экан дебман!? Ўчириб қўя қолинг ўша автокорректорни.
Йигит:
— Мна, у4риб к6едем авт6крректрри. Мнм4а wунака гаплаwсе йахщиде, а нма ддиз?
Қиз:
— Йўқ, яхшиси автокорректорни ёқиб қўя қолинг!
— Дазмол бўлсам, нима қилар эдинг?
— Қизиганмикан деб юзингга тупуриб кўрардим.
— Исмингиз нима?
Талаба кулиб:
— Акбар, - деб жавоб берибди.
— Нега бунча хурсанд бўляпсиз Акбар? – дебди ўқитувчи.
— Биринчи саволингизга аниқ ва лўнда жавоб бердим, - дебди талаба.
— Майли, мен кетдим. Бугун кеч қайтаман.
Хотини бўлса эрига:
— Аниқ кеч келасизми??? - дермиш.
Орқасига секин ўгирилиб қараса азроил турган экан.
— Қўрқитвардинг! Мен милициямикин дебман, - дермиш ўғри.
Ҳар қанча уринса ҳам, ўғилларини тарбия қилолмаган отаси қишлоқ қозисига мурожаат қилибди. Қози уларни чақириб келишни буюрибди. Ота икки ўғлини олиб қози ҳузурига келибди.
Қози катта ўғилни чақириб "Уят қани?", - деб сўрабди. Ака жим тураверибди. Қози: "Сенга уят қаёқда деябман", - дебди. Яна жим тураверибди.
Жаҳли чиққан имом "Ҳой бола, уят қани деябман" деб бақирибди.
Шунда ака-ука туриб қочишибди.
Укаси:
— Ака нима бўлди, нега қочдик? - деб сўраса.
Акаси:
— Ука, қоч, қозининг уятини кесиб кетишибди, биздан кўряпти, - деган экан.
Шошилиб орқасига етти қадам юрган экан, машина уриб кетибди.
— Э,зўр-ку!
— Лекин нимага югураётганимни эслолмаяпман-да!





