— Men ham yerni ijaraga berib yubormoqchiman, - dermish.
Yigit:
— Salom, baxshimisiz?
Qiz:
— Baxshimisiz???
Yigit:
— E, uzr! “Yaxshimisiz” demoqchi edim. Mana bu “Ayfon”ning klaviaturasidagi axmoq avtokorrektor shunday deb o‘zgartirib yuboribdi...
Qiz:
— Ha... Nima bo‘ldi ekan debman!? O‘chirib qo‘ya qoling o‘sha avtokorrektorni.
Yigit:
— Mna, u4rib k6edem avt6krrektrri. Mnm4a wunaka gaplawse yaxщide, a nma ddiz?
Qiz:
— Yo‘q, yaxshisi avtokorrektorni yoqib qo‘ya qoling!
— Dazmol bo‘lsam, nima qilar eding?
— Qiziganmikan deb yuzingga tuflab ko‘rardim.
— Ismingiz nima?
Talaba kulib:
— Akbar, - deb javob beribdi.
— Nega buncha xursand bo‘lyapsiz Akbar? – debdi o‘qituvchi.
— Birinchi savolingizga aniq va lo‘nda javob berdim, - debdi talaba.
— Mayli, men ketdim. Bugun kech qaytaman.
Xotini bo‘lsa eriga:
— Aniq kech kelasizmi??? - dermish.
Orqasiga sekin o‘girilib qarasa azroil turgan ekan.
— Qo‘rqitvarding! Men militsiyamikin debman, - dermish o‘g‘ri.
Har qancha urinsa ham, o‘g‘illarini tarbiya qilolmagan otasi qishloq qozisiga murojaat qilibdi. Qozi ularni chaqirib kelishni buyuribdi. Ota ikki o‘g‘lini olib qozi huzuriga kelibdi.
Qozi katta o‘g‘ilni chaqirib "Uyat qani?", - deb so‘rabdi. Aka jim turaveribdi. Qozi: "Senga uyat qayoqda deyabman", - debdi. Yana jim turaveribdi.
Jahli chiqqan imom "Hoy bola, uyat qani deyabman" deb baqiribdi.
Shunda aka-uka turib qochishibdi.
Ukasi:
— Aka nima bo‘ldi, nega qochdik? - deb so‘rasa.
Akasi:
— Uka, qoch, qozining uyatini kesib ketishibdi, bizdan ko‘ryapti, - degan ekan.
Shoshilib orqasiga yetti qadam yurgan ekan, mashina urib ketibdi.
— E,zo‘r-ku!
— Lekin nimaga yugurayotganimni eslolmayapman-da!





