Oylik maosh bu - pora olishni bilmaydiganlar uchun berilgan jazodir!
Bir kuni ikkita gradusnik uchrashib qolibdi.
Birinchisi:
— Istimam borga o‘xshaydi!? - desa, ikkinchisi:
— Ha yo‘g‘-ye! Bir silkinib yuborgin...! - dermish.
Birinchisi:
— Istimam borga o‘xshaydi!? - desa, ikkinchisi:
— Ha yo‘g‘-ye! Bir silkinib yuborgin...! - dermish.
Bir kuni vrachlar ruhiy kasallar shifoxonasiga borib, bemorlarni sog‘ayganini tekshirish uchun hammasiga insho yozdirishib ko‘rishibdi. Hamma jinnilar tushunarsiz yozibdi. Lekin bittasini inshosini boshida:
"Men Varshavaga otda borish uchun yo‘lga chiqdim" deb yozilgan ekan. Vrachlar inshoning oxirgi varag‘ini ochishsa "Men Varshavada otdan tushdim" deb yozilgan ekan. Shunda vrachlar qiziqib o‘rta varaqlarni ochib o‘qishsa, "Taraqa-turuq, taraqa-turuq" deb yozilgan ekan.
"Men Varshavaga otda borish uchun yo‘lga chiqdim" deb yozilgan ekan. Vrachlar inshoning oxirgi varag‘ini ochishsa "Men Varshavada otdan tushdim" deb yozilgan ekan. Shunda vrachlar qiziqib o‘rta varaqlarni ochib o‘qishsa, "Taraqa-turuq, taraqa-turuq" deb yozilgan ekan.
Bir ayol bozordan yangi to‘ti sotib olib, uyga kelgach, qafasni yoniga boribdi-da:
— Xo‘sh, rang-barang mahluq, gapirishni bilasanmi? - desa, to‘tiqush birdan tilga kirib:
— O‘zing-chi, alvasti! Ucha olasanmi? - dyermish.
— Xo‘sh, rang-barang mahluq, gapirishni bilasanmi? - desa, to‘tiqush birdan tilga kirib:
— O‘zing-chi, alvasti! Ucha olasanmi? - dyermish.
Ikki dugona turmush qurmaslikka qaror qilib birga yashasharkan. Zerikmaslik uchun bir mushuk ham boqisharkan. Fikrimiz buzilmasin deb mushukni hech qayerga chiqarishmas ekan. Mushuk har bahor ko‘chaga chiqgisi kelib, bezovta bo‘laverarkan.
Dugonalardan biri yaxshi yigit bilan tanishib turmushga chiqib, asal oyiga ketibdi.
Bir necha kundan keyin undan xat kelibdi: "Dugonajon, taqdiring o‘z qo‘lingda, ammo mushukni hoziroq qo‘yib yubor!".
Dugonalardan biri yaxshi yigit bilan tanishib turmushga chiqib, asal oyiga ketibdi.
Bir necha kundan keyin undan xat kelibdi: "Dugonajon, taqdiring o‘z qo‘lingda, ammo mushukni hoziroq qo‘yib yubor!".
Kecha uyga ichib kelsam, bolalarim ham, xotinim ham meni tanishmadi.
Ertasi kuni uyg‘onsam, boshqa xonadonga kirib qolgan ekanman.
Ertasi kuni uyg‘onsam, boshqa xonadonga kirib qolgan ekanman.
Bir ayol taksi to‘xtatib:
— Tug‘ruqxonaga! Faqat sal tezroq...- debdi.
Vahimaga tushgan haydovchi mashinani shunaqangi uchrib ketibdi-ki, svetoforlarga umuman qaramasmush...
Orqa o‘rindiqda o‘tirgan ayol baqira boshlabdi:
— Nimalar qilyapsiz? Sekinroq haydang! Tug‘ruqxonaga ishlash uchun ketyapman! Vrachman! Homilador emas!!!
— Tug‘ruqxonaga! Faqat sal tezroq...- debdi.
Vahimaga tushgan haydovchi mashinani shunaqangi uchrib ketibdi-ki, svetoforlarga umuman qaramasmush...
Orqa o‘rindiqda o‘tirgan ayol baqira boshlabdi:
— Nimalar qilyapsiz? Sekinroq haydang! Tug‘ruqxonaga ishlash uchun ketyapman! Vrachman! Homilador emas!!!
Go‘zal qiz bilan tanishdim. Husniga hamma mahliyo bo‘ladi. Lekin qarindoshlarim bilan tanishtiray deb, uyga olib borsam, ularga umuman yoqmadi.
Ayniqsa, xotinimga...
Ayniqsa, xotinimga...
— Nega xafasan?
— Telefonimni o‘g‘irlab ketishdi.
— Militsiyaga bormadingmi?
— Bordim, ular olishmapti.
— Telefonimni o‘g‘irlab ketishdi.
— Militsiyaga bormadingmi?
— Bordim, ular olishmapti.
O‘qituvchi Abdullaga savol beryapti:
— Ayt-chi, bir xalta tilla va bir xalta aql turibdi. Qay birini olasan?
Abdulla:
— Albatta tillani, ustoz!
— Men aqlni tanlagan bo‘lardim.
— Kimga nima kamlik qilsa, shuni tanlaydi-da ustoz!
— Ayt-chi, bir xalta tilla va bir xalta aql turibdi. Qay birini olasan?
Abdulla:
— Albatta tillani, ustoz!
— Men aqlni tanlagan bo‘lardim.
— Kimga nima kamlik qilsa, shuni tanlaydi-da ustoz!
