Якшанба куни хотини эрига дадаси бугун мазза қилиб дам олайлик деса, эри—майли хотин душанбагача деб уйдан чиқиб кетибди
— Дўстим, оғзимдаги ҳамма 32 та тишимга тилла қўйдирдим. Энди тишимни эҳтиёт қилишим, оғзимда ёнғоқ чақмаслигим керак...!
— Менимча сен энди шунча тилла тиш билан ўзингни эҳтиёт қилишинг керак.
Айтайлик, сен ёмонлаётган одамнинг обрўси тўкилди. Лекин тўкилган обрў сени йўқ обрўингга келиб қўшилмайди-ку!?
— Жигар рангни.
— Ахир жигар ранг тушкунлик келтириб чиқаради-ку.
— Жигар рангдаги 100 минг сўмлик менга ҳечам тушкунлик келтирмайди.
— Доктор айтинг-чи, шу гап ростми? Соғлиқни ҳеч қандай пулга сотиб олиб бўлмас экан?!
— Ким айтди сизга бу аҳмоқона гапни?
Қўшнилари афандини масхара қилиб, дарвозаси ёнидан ўтиб кетаётиб:
— Ҳа афанди, итингиз ўлиб хафа бўлмай ўтирибсизми? - дейишса, афанди:
— Киринглар! Дўстингиз ўтган жойлар, бироз хотирлаб кетасизлар, - деган экан.
— Ҳа. Лекин сизга қарата бу фикрни айтолмиман.
— Унда сиз ҳам менга ўхшаб ёлғон гапиринг.
Машинадан ҳайдовчи ҳовлиқиб тушиб:
— Бахтингиз бор экан, мен – врачман! – деса, ерда ётган пиёда:
— Сизни бахтингиз йўқ экан, мен – юристман! – дермиш.





