"Қорбобо, мен сиздан янги йилга оппоқ Мерседес сўраган эдим. Орзуларим амалга ошмади-ку?! Ҳурмат билан Шаҳзода.
Қорбободан жавоб:
"Ҳурматли Шаҳзода! Сиз менга раҳмат айтинг! Чунки ҳамқишлоғингиз Рустамни орзуларини амалга оширмаганим учун...
— Ҳозир оралиқ имтиҳон топширасизлар!
Бир ўқувчи:
— Калькулятордан фойдалансак бўладими?
Ўқитувчи:
— Ҳа бўлади.
Яна бир ўқувчи:
— Менделеев жадвалидан-чи?
Ўқитувчиси:
— Албатта мумкин! Демак, ёзиб олинг, имтиҳон мавзуси: "Иккинчи жаҳон уруши".
— Чироқни ёқ! Энди ўчир, ёқ, ўчир, ...- деяверибди.
Бироздан кейин хотинини бир уриб:
— Кечаси хушторингга сигнал беряпсанми? - дермиш.
— Ака, пастга тушинг. Гап бор, - дебди.
Ҳалиги одам зинадан пастга тушиб:
— Нима гапингиз бор ука, - деса, йигит:
— Аҳмад акани уйи қайси, - деб сўрабди.
Ҳалиги одам:
— Мен билан юринг, кўрсатаман, - деб, йигитни 8-қаватга олиб чиқиб:
— Аҳмад акани уйи анави рўпарадаги домни тўққизинчи қаватида, - дермиш.
— Қайси биримизни кўпроқ севасиз?
— Икковингни-ям бирдек севаман, - дебди афанди.
— Агар иккала хотинингиз чўкаётган бўлса, кимни биринчи қутқарасиз? - сўрабди яна хотини. Афанди бўлса:
— Сен сузишни биласан-ку..., - дермиш.
— Бир, икки! Бир, икки! ...
Шу пайт ёш болакай келиб дебди:
— Амаки, мен санай қолай? Ўнгача санашни биламан!
— Энди ярашайлик, уришмасдан, дўст бўламиз. - дебди.
Илон ҳам рози бўлиб турганакан, тулки:
— Ярашган бўлсак, беш ташла, - деган экан.
Отаси шу кун:
— Болам дафтарларингни олиб кел бир кўрай, - деса
Бола онасига:
— Ойижон 2 ни дадам кўрса уришади. Нима қилай? - деса
Ойиси:
— 10минг дафтар орасига қистириб бер, даданг уришмайди, - дермиш.
— Онам туғмай ўлсин, сизга тегиб ҳеч ҳаловат кўрмадим! Одамларнинг эри ҳар кўчага чиққанда ҳеч бўлмаса мози кўтариб келади, сиз бўлсангиз сўппайиб кириб келасиз!
— Ҳмм... шуни айтинг, тақдир экан-да!
— Қаноатли хотинни топиб олиб қадрига етмайсиз. Мендан бошқа хотин бўлганда никоҳ кечаси сиз билан жанжал бошлар эди.
— Офарин,— деди Афанди. — Ўртамизда тинч ўтган кун ўша кун эди!
— Бу сени ҳаётинг зерикарли эканингни билдиради.





