— Ayting-chi doktor, ahvoli qalay?
— Juda yomon. Yuragi infarkt bo‘lgan. Qo‘l va oyoqlari singan. Agar gapingiz bo‘lsa, ayting! Men yetkazib qo‘yaman.
— Unda so‘rangchi, haydovchilik guvohnomasi olish uchun imtihondan o‘tibmanmi?
Natijada esa, soqov odam:
— Voy dod!, - deb baqirib yuboribdi ...
— Shuncha yil yashab, sutni muzlatgichga noto‘g‘ri qo‘yish mumkinligi haqida bilmagan ekanman.
— Men baxtliman!
— Men baxtliman!, - degan sado qaytibdi.
— Men uylandim, - deb baqiribdi yana yigit.
Tog‘lardan esa:
— Battar bo‘l!, - degan sado qaytgan ekan.
— Eshagingizning fe’li yomon ekan. Oldidan kelganni tishlaydi, orqasidan kelganni tepadi. Bu eshakni birov tekinga ham olmaydi, - desa,
— Eshakni men bu yerga sotgani olib kelganim yo‘q, - dedi afandi, — uning menga ko‘rsatgan azobini boshqalar ham tatib ko‘rsin, - deb olib kelgan edim.
— Iye, aka hamyon siznikimidi? Uzr, - debdi-da, pullarni qaytarib solib, hamyonni yerga tashlab ketgan ekan.
— Ishlar chatoq, ahvol og‘irga o‘xshaydi. Shu yoshda ham shunchalik bo‘ladimi?
Bemorning rangi oqarib, qo‘rqib so‘radi:
— Doktor, ahvolim judayam yomonmi?
— Ha, ko‘zoynaksiz o‘qiy olmayapman...
— Buni qarang-a, toza optimist ekansizmi..
— Yo‘g‘-ye, men qabristonda qorovul bo‘lib ishlayman
— Nega, ko‘pincha ayollarning boshi og‘riydi?
Donishmand javob beribdi:
— Kuchsiz erkaklarning ayollarini boshi og‘riydi, kuchli erkaklarning ayolini boshi aylanadi!





