1 Avgust Koreyslar sayyoramizga uchib kelishdi, 3 soat deganda nanotexnologiya yordamida bunkerimizni kodini buzib kirishdi va hammamizga lapsha tarqatishdi. Lapsha shirin ekan, lekin hammamizga yetmadi, shuning uchun koreyslarni asirga oldik.
2 Avgust Amerikaliklar kelib 1 soatda xakerlar yordamida bunkerimizni ochib hammaga gamburger tarqatdi, gamburger shirin ekan lekin hammamizga yetmadi, shuning uchun amerikaliklarni ham asirga oldik.
3 Avgust. Sayyoramizga o‘zbeklar uchib keldi 10 minutda lom va lopatka bilan bunkerimizi ochib kirishdi va hammamizi basharamizga lopatka bilan berib tashashdi va koreyslar bilan amerikaliklarni qutqarib olib ketishdi, lopatka achchiq ekan lekin xammamizga yetdi xech kim quruq qomadi.
Ovdan qaytishda podsho orkasiga qarab Afandiga dedi:
— Afandi, otingiz nega kulayotibdi?
Afandi darhol javob qaytardi:
— Taqsir, otingizning keti ochilib qolibdi, shunga kulyapti.
— Sizga tekkanimda ko‘zim ko‘r, qulog‘im kar bo‘lgan ekan..
Er:
— Ana ko‘rdingmi qanday kasalliklardan ozod qildim seni..
— Kimga qanaqa.
— Bu nima deganiz?
— Bemorlarga seziladi, menga esa yo‘q
— Albatta. Bu dorini olgan bemorlar shu paytgacha oldimga qaytib kirishmagan.
— Hadeb sakrayvermagin, qorning qatta bo‘lib qoladi!
Bola ko‘chaga chiqsa homilador ayol turibdi. Sekin yoniga kelib dedi:
— Ana shunday bo‘ladi, kamroq sakrash kerak edi.
— Sen nega it bilan gaplashib o‘tiribsan, - deganda
— Doktor bu it emas poyafzal-ku, - deb javob beribdi.
Shifokor xursand bo‘lib:
— Nega bu insonni bu yerda olib o‘tiribsizlar? Axir u soppa-sog‘-ku.
Bemor poyafzaliga qarab:
— Tuzik ko‘rdingmi bizning gapimizga shifokor ishondi - deb xursand bo‘libdi.
— Nima sababdan? Qani tushuntiring?!
— Erim vannaga suv to‘ldirvolib qarmoqda baliq ovlayabdi!
— Shartta qo‘lidan qarmoqni olib qo‘ying!
— Hooo, meni ham baliq yegim kelyabdida!
— Shu o‘qituvchimizga ishongim kelmayapti-da. Kecha 5+5=10 deyayotgan edi, bugun esa 7+3=10, deyapti.





