Olimlarning fikricha, tez orada shartnomalarda yozilayotgan kredit beruvchi tashkilotning shartlarini faqat elektron mikroskop yordamida o‘qiy olish mumkin bo‘ladi.
Ikkita hamkasb suhbatlashmoqda:
— Maoshimni deyarli hammasini sayyohatga sarflayapman.
— Yo‘l haqqi oshganidan xabarim bor...!
Qo‘lga tushgan maktab qorovulini tergov qilishyapti:
— Ho‘sh, ayting-chi? Maktabdan nimalarni o‘g‘riladingiz? – so‘rabdi tergovchi.
Qorovul yuzini burishtirib:
— Xo‘jalik bo‘limi mudiridan biror arzgulik narsa qolmagan-ku o‘zi...?! – debdi.
Bir kuni uchta fil mashinada ketayotishsa, bitta chumoli to‘xtatib:
— Meni-yam olib ketinglar, - desa, fillar:
— Joy yo‘q, - dermish.
Afandi ko‘chada ketayotsa, do‘sti so‘rabdi:
— Ha, afandi, yo‘l bo‘lsin?
— Tabibga ketyapman, - javob berdi Afandi.
— Soppa-sog‘siz-ku, axir?
— E, birodar, navbat kelguncha kasal bo‘laman-da!
— Menga bitta chiroyli atirguldan bering!
— Sevgan qizingizgami?
— Yo‘q, qaynonamga.
— Nega buncha kam?
— To‘g‘ri aytasiz. Ikkita beraqoling!
Teatrga kelgan er-xotin antrakt (tanaffus)dan keyin qorong‘ida joylarini topa olmay, tomoshabinlardan biriga:
— Kechirasiz, chiqishda sizni oyog‘ingizni bosib olganmidim?
— Ha!
— Bizni joyimiz shu qatorda ekan, o‘tib ketsak maylimi?
— Do‘stim, restoranda bepul ovqatlanish yo‘lini topdim!
— Qanday yo‘l ekan?
— Hashamatli biror restoranning yopilishiga ozgina vaqt qolganida kiramiz. Istaganimizcha taom buyurtma berib, ovqatlana boshlaymiz. Ish vaqti tugab, ofitsiantlar birin-ketin uyga keta boshlashadi. Oxirgi qolgan ofitsiant bizdan pulni so‘rasa, biz uni sherigi pulni olganini aytamiz.
— Zo‘r-ku, qoyil. ketdik.
Restoranda ofitsiant:
— Kech bo‘lib qoldi. Restoran yopiladi. Marhamat qilib hisob-kitob qilsangiz...
— Iye, biz boshqa ofitsiantga pulini allaqachon to‘lab bo‘lganmiz. Qaytimini berasizlarmi, yo‘qmi?
Tasodifan tanishgan ikkita odam garov o‘ynabdi. Birinchisi:
— Hozir men o‘ng ko‘zimni tishlayman, sen menga ellik ming berasan, - debdi.
— Ko‘zingni-ya?, Tishlay olmaysan, - debdi ikkinchi odam.
U odamni ko‘zi protez ekan, shartta ko‘zini olibdi-da, tishlabdi.
Sherigi ellik ming berishga majbur bo‘libdi.
— Endi ikkinchi ko‘zimni ham tishlayman, - debdi haligi odam.
— Tishlay olmaysan! Ikkala ko‘z ham protez bo‘lishi mumkin emas, - desa,
— Meni tishlarim protez, - deb tishini joyidan olib, yana ellik minglik bo‘lib olgan ekan.
Stomatolog bemorni ko‘rikdan o‘tkaza turib:
— Tishingizda katta kovak bor, katta kovak bor, katta kovak bor...
Bemor hayratlanib:
— Dokor, nega bu so‘zni uch martta takrorladingiz?
— Men bir martta aytdim. Qolganlari kovakdan chiqayotgan aks-sado bo‘lsa kerak.