— Dada, - dedi yigit uni tanimay turgan Afandiga, - nima, meni tanimayapsizmi?
— Yoʻq, taniyolmay turibman, - dedi Afandi yigitga boshdan-oyoq tikilib.
— Axir men, siz bundan 10 yil oldin shaharga nos olib kelish uchun yuborgan oʻgʻlingizman! Oʻshanda shaharda qolib ketib, ishga kirdim. Uyli-joyli boʻldim, mashina sotib oldim, boyib ketdim! Durust qilibmanmi, dada? – debdi yigit quvonib.
Afandi hecham xursand boʻlmay:
— Xoʻsh, nos qani? – dermish.
— Putin, biz paradga bora olmaymiz.
Putin:
— Juda yaxshi, biz asirlarning ishtirokini rejalashtirmagan edik...!
— Xuddi xotinimga o‘xshash. Rahbarimiz ozgina yoqadi,ozgina qo‘rqaman va birozgina boshqasi bo‘lishini istayman...
Yonidagi do‘sti hayron bo‘lib:
— Nega eshikni oyog‘ing bilan taqqillatyapsan? - deb so‘rasa, do‘sti:
— Mezbon bizni qo‘limiz band ekan deb o‘ylasin. Aks holda u bizni quruq qo‘l bilan uyiga kirgazmaydi, - degan ekan.
— Doktor, nega tahlil natijalarim bunchalik yomon?
— Siz ular uchun qancha pul to‘lagan edingiz?
— 50 ming so‘m.
— Yaxshi natijali tahlillar bizda qimmat turadi!
— Bilasanmi, meni kuchugim komandam yutqazib qo‘ysa, salto otadi.
— Yo‘g‘-ye?! Qaysi tomonga?
— Bu, qaysi oyoqda tepishimga bog‘liq...
— Nima uchun sentyabrda qahva ichdim-a?!
— Nima maqsadda Rossiyaga keldingiz?
— Neksiya va 2 qavatli uylar qilgani keldim.
Buni eshitib ish beruvchi:
— Neksiya bizda chiqmaydi O‘zbekistonda chiqadi. 2 qavatli uylarga ham o‘zbeklar o‘ch bo‘ladi, - deb orqasiga qaytarib yuborgan ekan.
— Salgina surilgin, men ham o‘tiray, - dermish.





