Afandi temirchilik qilar ekan. Bir kuni qizigan temirni olib, bolg‘alayman deb tursa, boy kelibdi-da, temirga qarab:
— Temirni qiziganini qara, ushlasang qo‘ling yopishib qolsa kerak-a?
— Boy buva, agar hozir bitta tilla tanga bersangiz, qo‘limga olib tilimga ham tegizishim mumkin.
— Yo‘g‘eye, mana ol tilla tanga, deb bitta tilla tanga bersa.
Afandi tilla tangani qo‘liga olib, keyin tiliga tekkizibdi-da, cho‘ntagiga solib qo‘yibdi.
Podsho Afandini masxaralash maqsadida saroy ahlini yig‘ib, farmoni oliy o‘qidi:
— Biz bugundan boshlab Nasriddin Afandini eshak boshilik martabasiga muvofiq ko‘rdik...
Afandi o‘rnidan turib podshoga ta’zim qildi va borib taxtdan ham yuqoriroq bir joyga borib o‘tirdi.
— Ha, Afandi, — dedi podsho,— nima uchun mendan ham yuqoriroqqa o‘tirdingiz?
Afandi qo‘lini ko‘tarib dedi:
— Taqdirga tan bering, shohim! Men o‘z vazifamni bajarishga kirishdim!
Armiyada komandir askarlarga:
— Ho‘sh, hozircha mana bu yer, mana bu yer va mana bu yerdan chuqur kovlashni boshlayverasilar, men esa borib aniq qayerni kovlash kerakligini bilib kelaman.
Dadasi meni sevasizmi?
— Pulim yo‘q.
— Men ko‘ngil uchun so‘rayabman, siz esa darrov boshqacha tushinasiz.
— Ha, sevaman, jonimdan ortiq.
— Bo‘ldi endi qizig‘i yo‘q puliz bo‘masa.
Qo‘l haqini vrachga bersang – pora, ukol qilgan hamshira uchun – minnatdorchilik belgisi, ofitsiantlar uchun – choy-chaqa, tikuvchini qo‘liga malham, ustaga bersan ta’mirlangan uyda xotirjam yashaysan.
Jamoamiz juda ahil!
Ba’zi xodimlar mukofot pulidan umid qilib ish bo‘lmasa ham yarim tungacha ofisda bekor o‘tirishadi. Ayrim xodimlar ko‘chadagi biznesidan ko‘proq pul ishlashi mumkinligini bilib, kech qolmasdan o‘z vaqtida ishdan chiqib ketishadi.
Tug‘ilgan kunida eridan sovg‘a olmagan ayol eriga diydiyo qilibdi:
"Bir haftadan beri tug‘ilgan kunimga hech narsa kerakmas deb javrayman. Baribir bugun tug‘ilgan kunim ekani yodingizdan chiqib qoldi! - degan ekan.
"O‘zini bilmagan" har bir kishini yuziga Uill Smit tarsaki tushirib chiqganida edi, atrofimizda ablahlar bo‘lmasdi...
Matematika o‘qituvchisiga o‘quvchi debdi:
— Ustoz, shu fanga darslarda kirmasam maylimi?! Menga matematika hayotda umuman kerakmas!
Ustozi o‘quvchiga:
— Hali shu gaplaringni farzandlaring bilan matematika darsini tayyorlab o‘tirganingda eslaysan! - dermish.
— Bugungi kun kechagindan nimasi bilan yodingda qoldi?
— Boshqa sana ekani bilan eslab qolaman.