— Ularni yomon ko‘raman!
— Nega?
— Rasmlari xira-da. Shunga yomon ko‘rayapman. Yaqinlashtirsam battar xiralashib ketayapti.
— Juda besabrsiz-da...! Ikki soatdan beri sizga aytyapman-ku, ikki daqiqada bo‘laman deb!
— Qanday qilib aniq tarjima qila olding? Hamma rossa kulyapti? - desa, tarjimon dermish:
— Sizlarni homiyingiz latifa aytyapti, kulishingiz shart! - dedim xolos...
— Nima qilyapsanlar to‘rttalang bitta odamni urib? - so‘rabdi haydovchi to‘xtab.
— Chorrahada buzilgan kameralarni tuzatadigan ustani ushlab oldik, - debdi yigitlar.
Shunda haligi odam:
— Qo‘l bilan urishni nima xojati bor?! Oyoq bilan tepa qolinglar? - dermish.
— Siz menga adashib, 50 ming kam berdingiz!
Kassir:
— O‘tgan safar sizga 50 ming ko‘p berib yuborgan ekanman. Nega o‘shanda adashganimni aytmadingiz? - desa, ishchi dermish:
— Bir martta adashsangiz mayli, kechirdim. Ikkinchisiga qarab tura olmayman-ku!!!
— Iltimos saytingizga e’lon joylashtirsangiz. Kuchuk bolasi yo‘qolib qoldi. U hali juda-yam kichkina...
— Surati bormi?
— Ha, mana!
— Axir bu erkak kishini rasmi-ku...?
— Bu meni erim. Yo‘qolgan kuchukchamiz uning qo‘llarida turibdi. Yaxshilab qarang, ko‘rasiz!
— Eshitganmisan? Shokolad kayfiyatni ko‘tarar emish?!
— Menimcha bu gapni eshitgan odam aroq ichib ko‘rmagan bo‘lsa kerak...
— Menga qahva, manavi uchta echkilarga esa choy olib keling! - desa, mehmonlardan biri:
— Men tarjimonman! Gapingizni tushunib turibman, - debdi.
— Voy dugonajon, buncha semirib ketding?!
— Iye, bu hali ozganim-ku! Bir oy avval ko‘rganingda edi, huddi sendek semiz edim...
1. Boshliq hamisha haq.
2. Boshliq kech qolmaydi, ish yuzasidan ushlanib qoladi.
3. Boshliq xodimalarga tegajoqlik qilmaydi, ularga e’tibor qaratadi.
4. Boshliqni xonasiga o‘zingni g‘oyalaring bilan kirib, boshliqni g‘oyalari bilan chiqishing kerak.





