— Dunyoda nimaning terisi qalin?
— Timsoh, fil, tuyaning terisi.
— Ulardan ham qalinrog‘i bormi?
— Bor: chayqovchi, dangasa va xushomadgo‘ylarning terisi ularnikidan ham qalinroq.
Birinchi kuni biz nemislarni quvdik. Ikkinchi kuni nemislar bizni quvdi. Uchinchi kuni o‘rmon egasi hammamizni quvib yubordi.
— Adasi, ishdan qaytishingizga somsa va palov pishirdim, yeysizmi?
Er:
— Albatta, kun bo‘yi faqat shular haqida o‘yladim...
Xotin:
— Men haqimda-chi?!
Er:
— Albatta seni ham esladim. Axir somsa va palovni sen pishirasan-ku!
— Salom og‘ayni! - debdi.
Haydovchini jahli chiqib:
— Qanaqasiga senga og‘ayni bo‘lay!? - desa,
— Kichkina uychada yashaysan, kosachadan ovqat yeyapsan, xo‘jayning ham bor bo‘lsa kerak...?! - degan ekan kuchuk.
— Nima uchun mushugimiz unitazdan suv ichadi?
Onasi:
— Unitazda suv toza, shuning uchun ichadi.
Bola o‘ylanib turib:
— Siz buni qayoqdan bilasiz?
— Ularni yomon ko‘raman!
— Nega?
— Rasmlari xira-da. Shunga yomon ko‘rayapman. Yaqinlashtirsam battar xiralashib ketayapti.
— Juda besabrsiz-da...! Ikki soatdan beri sizga aytyapman-ku, ikki daqiqada bo‘laman deb!
— Qanday qilib aniq tarjima qila olding? Hamma rossa kulyapti? - desa, tarjimon dermish:
— Sizlarni homiyingiz latifa aytyapti, kulishingiz shart! - dedim xolos...
— Nima qilyapsanlar to‘rttalang bitta odamni urib? - so‘rabdi haydovchi to‘xtab.
— Chorrahada buzilgan kameralarni tuzatadigan ustani ushlab oldik, - debdi yigitlar.
Shunda haligi odam:
— Qo‘l bilan urishni nima xojati bor?! Oyoq bilan tepa qolinglar? - dermish.
— Siz menga adashib, 50 ming kam berdingiz!
Kassir:
— O‘tgan safar sizga 50 ming ko‘p berib yuborgan ekanman. Nega o‘shanda adashganimni aytmadingiz? - desa, ishchi dermish:
— Bir martta adashsangiz mayli, kechirdim. Ikkinchisiga qarab tura olmayman-ku!!!





