— Adasi, keling shu dam olish kunlari mazza qilib dam olaylik...
Eri xursand bo‘lib xotiniga:
— Bo‘pti xotin, dushanba kuni ko‘rishguncha unda! - degan ekan.
— Sizning qishlog‘ingizda qanday mashhur, taniqli shaxslar dunyoga kelgan?
— Yo‘q, bizni qishloqda faqat chaqaloqlar dunyoga kelishadi-ku!?
— Ha qo‘shni, xo‘rozingizni sotgani olib ketyapsizmi?
Qo‘shnisi unga qarab:
— E, yo‘q! Shunchaki, tovuqlarim xo‘rozsiz bozorga bormaymiz deyishyapti, - deb javob qaytaribdi.
— Ikkita ishtonda isib ketyapman-da!
— Dunyoda nimaning terisi qalin?
— Timsoh, fil, tuyaning terisi.
— Ulardan ham qalinrog‘i bormi?
— Bor: chayqovchi, dangasa va xushomadgo‘ylarning terisi ularnikidan ham qalinroq.
Birinchi kuni biz nemislarni quvdik. Ikkinchi kuni nemislar bizni quvdi. Uchinchi kuni o‘rmon egasi hammamizni quvib yubordi.
— O‘z uying-o‘lan to‘shaging! Uzoqdagi bug‘doydan yaqindagi arpa yaxshi! O‘zga yurtda shoh bo‘lguncha o‘z yurtingda gado bo‘l! Musofir bo‘lmagun...
— To‘xtang, to‘xtang! Tushunishimcha haliyam hujjatlarim tayyor emas, muhr qo‘ymagansiz!? Shundaymi?
— Adasi, ishdan qaytishingizga somsa va palov pishirdim, yeysizmi?
Er:
— Albatta, kun bo‘yi faqat shular haqida o‘yladim...
Xotin:
— Men haqimda-chi?!
Er:
— Albatta seni ham esladim. Axir somsa va palovni sen pishirasan-ku!
— Salom og‘ayni! - debdi.
Haydovchini jahli chiqib:
— Qanaqasiga senga og‘ayni bo‘lay!? - desa,
— Kichkina uychada yashaysan, kosachadan ovqat yeyapsan, xo‘jayning ham bor bo‘lsa kerak...?! - degan ekan kuchuk.





