— Onaxon, hov anavi yerda yotgan simni uzatib yuboring!
Kampir simni montyorga uzatdi-yu, yo‘lida davom etdi. Montyor esa sherigiga:
— Ko‘rdingmi, senga nima degandim? "Nol" deganim rost ekanmi? Sen bo‘lsang, "faza, faza", - deb valdiraysan!
Ayol qo‘rqib:
— Iltimos, unday qilmang boshimda 1ta erim, 4ta bolam bor, - desa.
Taksichi:
— 1ta eriz, 4ta bolangiz bo‘lsa, meni 20ta tovug‘im bor. Undan ko‘ra tushib yordam bering, - dermish.
Rektor:
— Kelinglar, uning oyog‘i ostiga 10000 so‘m tashlaymiz. Uni olib, hursandchilik uchun ichadi. Biz uni qo‘lga tushurib, stipendiyasidan mahrum qilamiza.
Dekan:
— Yo‘q, yaxshisi 50000 so‘m tashlasak, butun gruppa ichadi. Hammasini stipendiyasini bekor qilamiza.
Kafedra mudiri dekan qulog‘iga:
— Yaxshisi, rektorni daraxtdan itarib yuborsak, yarim soatdan so‘ng butun institut hursandchiligidan ichadi.
Yigit juda uyatchan ekan, qiz esa uni quchoqlab o‘pishini xohlab turibdi.
Sal turib qiz:
— Voy, ko‘zim og‘riyapti.
Yigit qizni ko‘zidan o‘pib:
— Endi og‘rimayaptimi, - debdi
— Yo‘q...Voy, bo‘ynim og‘riyapti...
Yigit bo‘ynidan o‘pib:
— Endi og‘rimayaptimi?
— Yo‘q.
Sal narida kuzatib turgan bir chol kelib yigitga:
— O‘g‘lim gemoroyni ham davolaysanmi?, - dermish
— Doktor, men kasal emasman, faqat olti haftadan buyon xujayin haqimni bermayapti, uni olguncha yotaverishga ahd qildim.
— Uy bekasi meni to‘qqiz marta chaqirib, sariq chaqa ham to‘lagani yo‘q, sal suriling, unda men ham o‘ringa yonboshlay, — dedi shifokor.
— Kel shu safar ham imkon beraylik.
Ota o‘g‘lini bergan savoliga oshxonada yurgan xotini tomonga qarab javob beribdi:
— Xotin qara, senga uylanganimga hatto o‘g‘limiz ham hayron bo‘lyapti!?
— Ustoz, shu damda men sevgilimga sms yozganim durustmi yoki qo‘ng‘iroq qilganimmi?
Ustoz:
— Bizning xozirgi ahvolimizga qarag‘onda, siz ul sevgili yoringizga gudok tashlag‘oning‘iz durustdur bo‘tam.
Boy hokim uchun uyning to‘ridan joy hozirlab, unga a’lo noz-ne’matlarni qo‘yar, boshqa odamlarga oddiy ovqatlarni tortar edi. Afandi hokimning yoniga o‘tirdi-da o‘z kosasiga hokimnikini, almashtirib oldi. Buni ko‘rgan boy toqatsizlanib qichqirdi:
— Afandi, u ovqatga tegmang, zarar qiladi!
— Bilaman,— javob berdi Afandi,— hokim hazratlari bu ovqatni yeb shikastlanib qolmasinlar, hokim uchun men zararlanay deyapman.





