Balki ularning ko‘zlari g‘ilaydir!?
Shunda bitta mahluq kelib samolyot ichiga qarab:
— Ayollarni yeyman, erkaklarni olib qolaman. Ular menga ovqat pishirib, kiyimlarimni yuvishadi, - debdi.
Shunda bir ayol o‘rnidan turib:
— Iltimos, bizni yemang, axir bunday ishlarni ayollar qilishadi-ku..., - desa, samolyot oxirida o‘tirgan barzangi erkak o‘rnidan turib:
— Hoy nodon ayol nimalar deyapsan?! Mahluq akamni o‘zi biladi nima qilishni, - dermish
— Qani, menga osmonda nechta yulduz borligini aytib ber-chi.
— Yuz mingta yulduz bor, - ikkilanmay javob beribdi o‘quvchi.
— Yaxshi. Kechqurun sanab tekshirib ko‘raman.
Ertasi kuni o‘qituvchi yana o‘sha o‘quvchini savolga tutibdi:
— Javobing noto‘g‘ri ekan. Osmonda 9997 ta yulduz chiqdi.
O‘quvchi chapak chalib yuboribdi:
— Aytgandim-ku, yuz ming yulduz bor deb. Kecha tunda uchta yuldzuz uchganini qo‘shsangiz javob to‘g‘ri bo‘ladi.
— Bu kimni ustidan kulishingga bog‘liq...! Boshqa umuman kulmasliging ham mumkin...
Hoy, nega baqiryapsizlar?, - desa, jinnilar:
— Bu yoqqa chiqing, aytamiz, - deyishibdi.
Bosh vrach tomga chiqishi bilan, jinnilar uni pastga itarib yuborishibdi-da:
— O‘n ikki, o‘n ikki, - deb baqira boshlashibdi.
— Ha, bilaman.
— Bo‘lmasa, aytchi “nothing” so‘zi nimani anglatadi?
— «Hech nima».
— Bo‘lishi mumkin emas! U nimanidir anglatishi kerak!
— Bokschi, kurashchi, umuman sportchilar bormi?, - deb so‘rabdi.
— Yo‘q, - deyishibdi.
— Unda besh mingdan yig‘ib beringlar, - deb, pulni olib, chiqib ketibdi. Bu hol yana uch martta takrorlanibdi. To‘rtinchi martta kirib yana so‘rabdi.
— Bor, - debdi kupedagilardan bittasi.
— Unda shaxmat o‘ynaymiz, yutqazgan ellik ming beradi, - dermish.
— Kim meni qahvamni ichdi?, - debdi.
Hamma jim-jit.
— Kim meni qahvamni ichdi?, - deb yana bir martta so‘rabdi.
Yana javob bo‘lmabdi.
Uchinchi martta ham jahl bilan, — Kim meni qahvamni ichdi?, - so‘rabdi.
Bir barzangi yigit o‘rnidan turib:
— Men ichdim, - desa,
— Bulochkani nega yemadingiz?, - dermish talaba.





