— Qani, menga osmonda nechta yulduz borligini aytib ber-chi.
— Yuz mingta yulduz bor, - ikkilanmay javob beribdi o‘quvchi.
— Yaxshi. Kechqurun sanab tekshirib ko‘raman.
Ertasi kuni o‘qituvchi yana o‘sha o‘quvchini savolga tutibdi:
— Javobing noto‘g‘ri ekan. Osmonda 9997 ta yulduz chiqdi.
O‘quvchi chapak chalib yuboribdi:
— Aytgandim-ku, yuz ming yulduz bor deb. Kecha tunda uchta yuldzuz uchganini qo‘shsangiz javob to‘g‘ri bo‘ladi.
— Bu kimni ustidan kulishingga bog‘liq...! Boshqa umuman kulmasliging ham mumkin...
Hoy, nega baqiryapsizlar?, - desa, jinnilar:
— Bu yoqqa chiqing, aytamiz, - deyishibdi.
Bosh vrach tomga chiqishi bilan, jinnilar uni pastga itarib yuborishibdi-da:
— O‘n ikki, o‘n ikki, - deb baqira boshlashibdi.
— Ha, bilaman.
— Bo‘lmasa, aytchi “nothing” so‘zi nimani anglatadi?
— «Hech nima».
— Bo‘lishi mumkin emas! U nimanidir anglatishi kerak!
— Bokschi, kurashchi, umuman sportchilar bormi?, - deb so‘rabdi.
— Yo‘q, - deyishibdi.
— Unda besh mingdan yig‘ib beringlar, - deb, pulni olib, chiqib ketibdi. Bu hol yana uch martta takrorlanibdi. To‘rtinchi martta kirib yana so‘rabdi.
— Bor, - debdi kupedagilardan bittasi.
— Unda shaxmat o‘ynaymiz, yutqazgan ellik ming beradi, - dermish.
— Kim meni qahvamni ichdi?, - debdi.
Hamma jim-jit.
— Kim meni qahvamni ichdi?, - deb yana bir martta so‘rabdi.
Yana javob bo‘lmabdi.
Uchinchi martta ham jahl bilan, — Kim meni qahvamni ichdi?, - so‘rabdi.
Bir barzangi yigit o‘rnidan turib:
— Men ichdim, - desa,
— Bulochkani nega yemadingiz?, - dermish talaba.
Akusher:
— Mana, to‘qqiz oydan so‘ng ona bo‘lasiz!
Ayol:
— Nimaga to‘qqiz oy? Namuncha uzoq? Ikki oydan so‘ng iloji yo‘qmi?
Vrach hayratlanib:
— Buni aslo iloji yo‘q! Tabiat qonuni shunaqa. Ona farzandini to‘qqiz oyda dunyoga keltiradi, ikki oyda emas...
— Tabiatni tinch qo‘ying! Tajribasiz ekaningiz ko‘rinib turibdi. Biz tanlov o‘tkazib, ikki oyda ishni bitiradigan pudratchi topamiz. Xayr! Feysbukda "Potrebitel"ga siz haqingizda salbiy fikrlar yozib qoldiraman.
— Meni kechiring, - deb yolbora boshladi.
Erning fig‘oni falakka chiqdi:
— Ketib qolganingni kechirishim mumkin, ammo qaytib kelganingni u dunyo, bu dunyo kechirmayman!





