Ўқитувчи:
— Фамилиянгиз?
Студент:
— Буранов(жилмайиб).
— Ҳа, нимага жилмаясиз?! - дўқ урди профессор.
— Биринчи саволга муваффақиятли жавоб берганимдан хурсандман.
— Фамилиянгиз?
Студент:
— Буранов(жилмайиб).
— Ҳа, нимага жилмаясиз?! - дўқ урди профессор.
— Биринчи саволга муваффақиятли жавоб берганимдан хурсандман.
Бир алкаш оғайнисига:
— Нега менга жин деб лақаб қўйишган, қўлимдан кўп иш келадими?
— Йўғе, ким бутилка очса сен пайдо бўласан-да
— Нега менга жин деб лақаб қўйишган, қўлимдан кўп иш келадими?
— Йўғе, ким бутилка очса сен пайдо бўласан-да
Бир чўпон туя ҳаммомни орзу қилибдида, деган иборани эшитиб ҳайрон бўлиб юрар экан.
Бир куни ке бир бориб кўрай, деб ҳаммомга борибди, чўмилиб маза қилгандан ҳаммом дегани зўр жой экан, келаси йил яна келаманооов, деган экан.
Бир куни ке бир бориб кўрай, деб ҳаммомга борибди, чўмилиб маза қилгандан ҳаммом дегани зўр жой экан, келаси йил яна келаманооов, деган экан.
— Муносабатларимиз қийин даври бошланди сезяпсизми?
— Қандай экан?
— Бир биримизга лайк босамизу, лекин ёзмаймиз...
— Қандай экан?
— Бир биримизга лайк босамизу, лекин ёзмаймиз...
Афанди касал бўлиб табибга борган эди, ғоз шўрва ичишни буюрди. Ғоз сотиб олишга қурби етмаганидан Афанди елкасига камалакни осиб, белига иккита нонни тугиб, кўлга ғоз овлагани борди. Қараса, кўлда ғоз кўп, бироқ у кечгача уринса ҳам, биронта ғоз овлаёлмади. Ниҳоят чарчаб, оч қолиб кўлнинг сувига нон ботириб ея берди. Шу вақт бир овчи келиб:
— Ҳа, Афанди нима қилиб ўтирибсиз!—сўради.
— Ғоз шўрва ичаётибман,— жавоб берди Афанди.
— Гўшти қани, йўқ-ку?
— Гўштини тузлаб патига ўраб қўйдим, ҳув, ана!— деб учиб кетаётган ғозларни кўрсатди Афанди.
— Ҳа, Афанди нима қилиб ўтирибсиз!—сўради.
— Ғоз шўрва ичаётибман,— жавоб берди Афанди.
— Гўшти қани, йўқ-ку?
— Гўштини тузлаб патига ўраб қўйдим, ҳув, ана!— деб учиб кетаётган ғозларни кўрсатди Афанди.
Харидор сўраяпти:
— Соябонингизни сифати яхшими?
Сотувчи:
— Ҳа, албатта, беш йилга кафолати бор, факат уни ёмғирдан ва қуёшдан сақлаш тавсия этилади.
— Соябонингизни сифати яхшими?
Сотувчи:
— Ҳа, албатта, беш йилга кафолати бор, факат уни ёмғирдан ва қуёшдан сақлаш тавсия этилади.
Бир куни қизни онаси:
— Қизим шакар солдинг.
— Ойижон мен ширин чойни яхши кўраман.
— Қизим 5 қошиқ шакар солдинг деяпман.
— Ширин чойни жудаям яхши кўраман.
— Шакарни шўрвага соляпсан?!
— Қизим шакар солдинг.
— Ойижон мен ширин чойни яхши кўраман.
— Қизим 5 қошиқ шакар солдинг деяпман.
— Ширин чойни жудаям яхши кўраман.
— Шакарни шўрвага соляпсан?!
Ўрмонда янги магазин очилиши керак экан.
Ҳамма навбатда турибди. Қуён келиб навбатга қарамай, олдинга ўтиб кетаётса, айиқ қуённи гирбонидан олиб:
— Ҳов анави навбатнинг охирига бор, энди келяпсан!, - дебди.
Иккинчи кун ҳам шу ҳолат қайтарилибди.
Учини кун ҳам қуён магазин эшиги томон юриб кетаётса, яна айиқ келиб қуённи гирбонидан олиб:
— Ҳов анави навбатнинг охирига бор, энди келяпсан!, - деса.
Қуён:
— Қизиқ, уч кундан бери ўз магазимни очолмаяпман-а, - деб ғудурлаганча қайтиб уйига кириб кетибди.
Ҳамма навбатда турибди. Қуён келиб навбатга қарамай, олдинга ўтиб кетаётса, айиқ қуённи гирбонидан олиб:
— Ҳов анави навбатнинг охирига бор, энди келяпсан!, - дебди.
Иккинчи кун ҳам шу ҳолат қайтарилибди.
Учини кун ҳам қуён магазин эшиги томон юриб кетаётса, яна айиқ келиб қуённи гирбонидан олиб:
— Ҳов анави навбатнинг охирига бор, энди келяпсан!, - деса.
Қуён:
— Қизиқ, уч кундан бери ўз магазимни очолмаяпман-а, - деб ғудурлаганча қайтиб уйига кириб кетибди.
Икки дўст ароқ ичиб ўтиришган экан, ароқ тугаб қолибди, қарашса пуллари ҳам тугаб қолибди. Уйнинг эгаси ўртоғига ҳозир йўлини қиламан дебдида, қўшни хонага ўтиб, кичкина станокчасида, беш мингталик пул чиқариб олибди. Бу ҳол бир неча марта такрорланибди, роса кайф қилишибди ва меҳмонни кузатиб қўйиб ухлабди. Эрталаб уй эгаси ҳали уйқудан турмасидан департамент ходимлари уйига бостириб кириб станокни мусодара қилишмокчи бўлиб қарашса пул чиқарадиган станокга ухшамасмиш, уй эгасидан сўрашса:
— Менда ҳаммаси ҳақиқий пуллар эди. Фақат шу пулларни станокдан номига ўтказиб олдим холос.
— Бу иш сизга нимага керак эди?
— Янаги сафар ким билан ичишим кераклигини билишим учун.
— Менда ҳаммаси ҳақиқий пуллар эди. Фақат шу пулларни станокдан номига ўтказиб олдим холос.
— Бу иш сизга нимага керак эди?
— Янаги сафар ким билан ичишим кераклигини билишим учун.
Икки жинни балиқ овлашарди. Бири каттакон чўртанни тутиб олди-ю, қўрққанидан шеригидан сўради:
— Буни қандай ўлдираман?
— Ия, чўктириб юбор, ўлади-қолади!
— Буни қандай ўлдираман?
— Ия, чўктириб юбор, ўлади-қолади!
