Бир эркак уйига ҳар куни ичиб келар, эрталаб турса ҳамма ёғи моматалоқ, чўнтагида пуллари йўқ бўлар экан.
Бир куни уйига ичмасдан келиб, атайлаб кўзини юмиб ётса, хотини билан болалари таёқ олиб келиб, энди урмоқчи бўлаётганларида ўрнидан туриб:
— Ҳа, демак бу сенларни ишларинг экан-да!? – деб ҳаммасини қувлаб кетган экан.
Бир куни уйига ичмасдан келиб, атайлаб кўзини юмиб ётса, хотини билан болалари таёқ олиб келиб, энди урмоқчи бўлаётганларида ўрнидан туриб:
— Ҳа, демак бу сенларни ишларинг экан-да!? – деб ҳаммасини қувлаб кетган экан.
Автомобиллар тўхташ жойи мен бир ойда ишлаб топган маош пулимни деярли бир соатда топишади.
Бир киши ҳожатхонага кириш учун келса, хожатхоналарнинг эшикларидан бирига “Ж”, иккинчисига “М” деб ёзилган экан.
Бояги киши “Ж”га қараб:
— “Жуда шошилганларга” бўлса керак. Шу эшикка кира қолай, - дебди-да, ичкарига югуриб кирса, бир аёл турган экан. Аёлга қараб:
— Меники ҳам жуда шошилинч эди-да... – дермиш.
Бояги киши “Ж”га қараб:
— “Жуда шошилганларга” бўлса керак. Шу эшикка кира қолай, - дебди-да, ичкарига югуриб кирса, бир аёл турган экан. Аёлга қараб:
— Меники ҳам жуда шошилинч эди-да... – дермиш.
Ўзбекистонга аномал иссиқ ҳаво кириб келди. Бундай вақтда бизларга фақат гўжа ёрдам бера олиши мумкин.
— Қаранглар, кимдир ҳушидан кетди!
— Югур гўжа олиб кел! Тезроқ! Қутқарамиз!
— Қаранглар, кимдир ҳушидан кетди!
— Югур гўжа олиб кел! Тезроқ! Қутқарамиз!
Футболга муккасидан кетган онахондан интервью олишяпти:
— Мана сиз аёл киши. Қандай қилиб бунчалик футбол ишқобозига айлангансиз?
Онахон кўп ўйламай, жавоб берибди:
— Болам, мен аслида футболга умуман қизиқмасдим. Шу, турмушга чиққанимдан кейин бобонг ҳар куни кечқурун футболни кўришга мажбурларди. Мен ўйинни кўриб, ким гол урди, ким карточка олди, ҳамма тафсилотларни ёзиб олардим. Эрталаб бобонгиз мен ёзганларни ўқиб олардилар.
— Ие, нега бунақа қилардилар?
— Чойхонага борганларида ўртоқларига гап бермай, вайсаш учун-да...
— Онахон, яхши-ям чойхонадаги муҳокамага сизни олиб бормас эканлар. Бўлмаса ҳозир бошқа чол билан яшаётган бўлармидингиз...?!
— Мана сиз аёл киши. Қандай қилиб бунчалик футбол ишқобозига айлангансиз?
Онахон кўп ўйламай, жавоб берибди:
— Болам, мен аслида футболга умуман қизиқмасдим. Шу, турмушга чиққанимдан кейин бобонг ҳар куни кечқурун футболни кўришга мажбурларди. Мен ўйинни кўриб, ким гол урди, ким карточка олди, ҳамма тафсилотларни ёзиб олардим. Эрталаб бобонгиз мен ёзганларни ўқиб олардилар.
— Ие, нега бунақа қилардилар?
— Чойхонага борганларида ўртоқларига гап бермай, вайсаш учун-да...
— Онахон, яхши-ям чойхонадаги муҳокамага сизни олиб бормас эканлар. Бўлмаса ҳозир бошқа чол билан яшаётган бўлармидингиз...?!
Ўрта ёшли, оилали йигитнинг ҳаёллари:
“40 ёшга етганимда сариқ Ламборджини ҳайдашни орзу қилиб қувонар эдим... Мана, шу ёшга ҳам тўлдим. Ҳозир Korzinka га кириб, озиқ-овқатларнинг нархи ёзилган сариқ рангдаги қоғозчаларга қараб севинчим ичимга сиғмаяпти. Чегирмалар!!!”
“40 ёшга етганимда сариқ Ламборджини ҳайдашни орзу қилиб қувонар эдим... Мана, шу ёшга ҳам тўлдим. Ҳозир Korzinka га кириб, озиқ-овқатларнинг нархи ёзилган сариқ рангдаги қоғозчаларга қараб севинчим ичимга сиғмаяпти. Чегирмалар!!!”
"Ўпкаси йўқ" таксичи йўловчини олибди-ю, машинани 120км/с тезликда ҳайдай бошлабди.
Қўрқиб кетган йўловчи:
— Илтимос, секинроқ ҳайданг, - деб қўрқа бошлабди.
Ҳайдовчи бўлса:
— Қўрқманг, мени фариштам бор. У мени асрайди, - дебди.
Яна озгина юргач:
— Тўхтатинг, бўлди, шу ерда тушиб қоламан, - дебди йўловчи.
Таксичи машинасида бир ўзи тезликни яна ошириб, кетаётса, орқа ўриндиқдан кимдир:
— Тўхтатинг, мен ҳам тушиб қоламан, - дебди.
— Кимсан ўзи? - сўрабди ҳайдовчи.
— Сени фариштангман, - дермиш бояги овоз.
Қўрқиб кетган йўловчи:
— Илтимос, секинроқ ҳайданг, - деб қўрқа бошлабди.
Ҳайдовчи бўлса:
— Қўрқманг, мени фариштам бор. У мени асрайди, - дебди.
Яна озгина юргач:
— Тўхтатинг, бўлди, шу ерда тушиб қоламан, - дебди йўловчи.
Таксичи машинасида бир ўзи тезликни яна ошириб, кетаётса, орқа ўриндиқдан кимдир:
— Тўхтатинг, мен ҳам тушиб қоламан, - дебди.
— Кимсан ўзи? - сўрабди ҳайдовчи.
— Сени фариштангман, - дермиш бояги овоз.
Судья:
— Эрингиз сизни мушугим деб эркалар экан. Нега ажрашаман деяпсиз?
Хотин:
— Ахир эрим "Мушуклар баландликдан сакраса, оёғи билан тушаркан" деб деразадан ташлаб юбормоқчи! - дермиш.
— Эрингиз сизни мушугим деб эркалар экан. Нега ажрашаман деяпсиз?
Хотин:
— Ахир эрим "Мушуклар баландликдан сакраса, оёғи билан тушаркан" деб деразадан ташлаб юбормоқчи! - дермиш.
Аёлнинг эри яна ичиб келибди. Хотини доимидек жанжал кўтарибди.
— Нима, яна ичиб келдизми? Бирор марта мана шу ароқ ўлгурни ичмай келасизми? Нимага ичаверасиз шу ер юткурни?
— Нима қилай, ароқ суюқ, ичилади. Агар қаттиқ бўлганда, ғажирдим...
— Нима, яна ичиб келдизми? Бирор марта мана шу ароқ ўлгурни ичмай келасизми? Нимага ичаверасиз шу ер юткурни?
— Нима қилай, ароқ суюқ, ичилади. Агар қаттиқ бўлганда, ғажирдим...
Бир киши катта кўлнинг қирғоғида ўтирса, туристлар келиб сўрашибди:
— Нега бу ерда ўтирибсиз?
— Мен кўлнинг нариги қирғоғига сузиб ўта оламан, - дебди бояги киши.
— Қанча вақтда ўргандингиз буни, - дейишибди туристлардан бири.
— Беш йил умрим кетди, - дебди.
Шунда туристлар кўлнинг нариги қирғоғига ўтказиб қўядиган қайиққа ўтириб, қайиқчини қўлига икки минг пул бериб, ҳалиги кишига дейишибди:
— Беш йил умрингиз икки минг сўм турар экан-да!?
— Нега бу ерда ўтирибсиз?
— Мен кўлнинг нариги қирғоғига сузиб ўта оламан, - дебди бояги киши.
— Қанча вақтда ўргандингиз буни, - дейишибди туристлардан бири.
— Беш йил умрим кетди, - дебди.
Шунда туристлар кўлнинг нариги қирғоғига ўтказиб қўядиган қайиққа ўтириб, қайиқчини қўлига икки минг пул бериб, ҳалиги кишига дейишибди:
— Беш йил умрингиз икки минг сўм турар экан-да!?
