— Мен сувсадим, сув ичгани кетаяпман, - дебди.
2-тентак:
— Мени ўрнимга ҳам ичиб кел, - дебди.
Шунда 1-тентак ҳўп деб кетибди. Бир оздан сўнг қайтиб келибдида, 2-тентакка қараб кулаверибди.
2-тентак ҳайрон бўлиб:
— Эй, тентакмисан, нимага ўзингдан-ўзинг кулаяпсан, - деса,
1-тентак:
— Ўзимни ўрнимга тоза сув, сенинг ўрнингга эса, ифлос сув ичдим, - дермиш
— Мих билан қулоғни ковлаб кўраётувдим, бирдан негадир товуши чиқмай қолди, - дермиш.
Тонг саҳарда шундоқ кўзини мажбурлаб очса хотини бақириб ётибди:
— Майли нимага кеч келдинг, деб сўрамайман, Постел нимага қон, деб сўрамайман. Лекин жавоб бер: Нега ойим олиб берган тошойнага тўлик пластир ёпиштириб чикдинг?
— Ҳар куни туғилган куним бўлишини истайман!
Икки ойдан сўнг Болтавой қарибди ва вафот этибди.
— Қалай, ёқдими, - деганакан
Эри унга пича қараб туриб:
— Барибир одам бўлмайсан, дермиш
— Биласанми Шарапат ёш чиройли гўзал қизлик давримизда докторга борсак ечинтириб текширишар
эди.
— Ҳа-а, Махпират эсингда экан-а?? Ҳозир докторга борсак эшикни тагида дори ёзиб бериб
қайтаришади-я?!
— Дадамни автомати бор.
Бола эса:
— Мани дадамни пушкаси бор.
Қиз:
— Мани дадамни танкаси бор.
Бола:
— Мани дадамни ракетаси бор.
Қиз:
— Мани дадамни бомбаси бор.
Бола нима дейишни билмай:
— Аа, сан деворга сиёмийсаан...
— Қайси касал яхши деб ўйлайсиз?
— Склероз
— Нимага?
— Чунки бу касални хеч қаери оғримайди ва яна ҳар куни янгиликка бой бўлади.





