— Меросхўрингиз борми? – деб сўраса, путин:
— Бу саволга Байденни ёшига етганда жавоб бераман, - деган экан.
— Билмадим...
— Ҳеч қандай фарқи йўқ!
— Нимага?
— Иккаласини ҳам газета билан уриб "тамом" қилса бўлади.
Қиз бўлса, "Мен сигнал чалганларга қарамайман!" деб кетаверибди.
— Хўш, анчасини йўқотдингми?
— Роппа-роса 2 ойни йўқотдим.
— Хўш, нима бўлди? Топширдингми?
— Йўқ! - дебди хотини.
Эри:
— Қовун тушурдингми? - деса, хотини:
— Қовун эмас, дарахт тушди. Мўрт экан, машинам тегиб кетганди, тушиб кетса бўладими? - дебди.
— Онаси сенга сюрпризим бор! - дебди.
Хотини ошхонага кирса овқатлар тайёр. Дастурхонлар безатилган экан.
— Раҳмат адаси. Бугун оилавий дастурхон безатиб бирга овқатланар эканмиз-да, - деб хотини орқасига ўгирилса, эри қўлида бир шиша ароқ билан секин кўчага чиқиб кетаётганмиш.
— Йўқ устоз.
— Нимага тайёрламадинг?
— Кеча акам 15 йил деганда қамоқдан чиқдилар.
— Мени қўрқитма! Ўтир, 5!
— Бу кимни бармоғи эканига боғлиқ...!
— Ичаман доктор. Лекин мунтазам ичаман.





