— Насриддин, маҳсидўзликни ўрганай дедингми?
— Устам,— деди Афанди,— зеҳнинг яхши деб мақтайдилар. Бола кўтариш, дўкон супуришни ҳалитданоқ ўрганиб олдим. Худо ҳоҳласа, яна беш-олти йилдан кейин маҳсидўзликни ҳам ўрганиб олар эмишман.
— Нима бўлди, тинчликми?
— Обамани ўғрилар ушлаб олишибди. Агар 1 миллиард доллар берилмаса, устига бензин қуйиб ёқворишаркан.
— Ҳмм, энди тушундим, демак пробка шуни дастидан эканда?!
— Ҳа, шунга оз-оздан ёрдам йиғаётувдик..
— Ўртача қанчадан беришяпти?
— Таҳминан 5 литрдан...
— Кеча эрим ишдан келди-ю, овқат ҳалигача тайёрламаслигини кўрдию, идишларни, ойналарни синдириб, сен билан яшагандан кўра суюқоёқ билан яшаганим яхши деб, кетиб қолди.
— Мабодо эрим сеникида эмасми?
— Энг аввало, сабр-тоқат, меҳр-муҳаббат, бир-бирини тушуниш ва албатта, уйда камида иккита телевизор бўлиши керак.
— Саид кеча тоғанг ақлдан озиб қолиб сенга 10.000 АҚШ доллари ҳадя қилибди деб эшиттим, шу ростми?
— Ҳа, ўртоқ рост...
— Унда менга 1000 АҚШ доллари қарз бериб тур?
— Ҳой, ўртоқ ақлдан озган мен эмас, тоғам!!!
— Китоб ёзяпман,— деди Афанди.
— Унда нега бошқа китобдан кўчиряпсиз?
— Вой тентагей, шуни ҳам билмайсанми,— деди кулиб отаси,— одам одамдан туғилгандай, китоб ҳам китобдан пайдо бўлади-да!
Уни кўрган ДАН ходими:
— Ҳой икки қўллаб ушла - деб бақириб йўлини тўсса...
Ҳайдовчи:
— Ҳа унда рулни ким бошқаради? — дермиш.
— Ўрто, маслаҳат бер. Бошим қотиб қолди. Уч йигитнинг қайси бирини танлай? Бири яхши пул топади, иккинчиси жуда ақлли, учинчиси зўр рақсга тушаркан.
— Биринчиси рақсга тушишни ўрганолмасмикан?





