Саратоннинг иссиқ кунларидан бирида акула роса чанқапти. Пляждаги барга кириб, муздек пиводан тўйиб ичибди. Кейин елкасига сочиғини ташлаб, чўмилгани денгизга ўзини отибди.
— Алло, эшитишимизча, сиз иш қидираётган экансиз...?!
— Ҳа! Сиз менга иш таклиф қилмоқчимисиз?
— Йўқ. Кредитга уй таклиф қилмоқчиман. Ишга жойлашиб олгач, шу рақамга қўнғироқ қилиб қўйсангиз...!
Ҳайдовчилик гувоҳномасига ўқиётган аёлга инструктор дебди:
— Мен тўхтанг деяпман. Сиз нима қиляпсиз?!
Аёл:
— Тўхтаяпман...
Инструктор:
— Машина тўхтасин, сизни миянгиз эмас!
Қўшнимникига кирсам, хотини қўй гўштидан шўрва қилган экан. Мени кўриб энсаси қотди.
— Адаси келақолинг, овқат пишди, - деди-да, эрига бир косада шўрва, бир лаганда гўшт олиб келиб ёнига қўйди. Қорним оч, нима қилишни билмай, ичимда “Шошмай тур!” деб турсам, қўшним:
— Гўштдан олинг, - деб қолди. Лагандаги гўштга қўл узатиб бир бўлагини тишладим-у, “Вой-дод” деб ерга ағанадим.
Шу пайт қўшним мени кўриб қўрқиб кетди-да, хотинига:
— Сен жодугар мени заҳарламоқчи бўлдингми? – деб ўдағайлаб қувлаб кетди.
Секин ўрнимдан турдим-да, шўрва ва бир лаган гў штни паққос тушириб “Зиқна бўлиш шунақа бўлади!” деб уйимга жўнавардим.
Фейсбук - ақлга ўхшайди.
Ҳаммада бор. Лекин кимлардир ишлатяпти, кимлардир йўқ...!
Ёки Телеграммга ўхшайди. Баъзан ишламай қолади.
— Нега сизлар машқ қилмаяпсизлар?
Боксчиларимиз жавоб беришибди:
— Бизлар рингга чиқганда машқ қиламиз...
Бир куни чироқ ичиб-ичиб, кейин ўчиб қолибди.
Шаҳардаги бутик-дўконларнинг сукунати ичидан баъзида шундай сўзлар янграб қолади:
“Вой, даҳшат-ку!”, “Буниси унданам қимматроқ экан”, “Тилладанми!?”
Ҳофизлар эрталабки наҳор ошидаги хизматларига кеч қолиб, машинада шошиб тўйхонага кетаётишса, орқа ўриндиқда ўтирган шогирди қўшиқ хиргоя қилишни бошлабди. Шунда “Состав” бошлиғи:
— Жим кетгин, асабимни “бузмасдан”! Ўзи кеч қолиб кетяпмиз, - деса, шогирд:
— Ҳа, тўйни эгаси сўраса, биз бир соат олдин бошлаганмиз деймиз, - деган экан.
Мен 3 ойдан бери битта китобни ўқияпман. Номи: Инглиз тилини 3 кунда ўрганинг.